MySpace
myspace music


Thinking Machines



Last Updated: 12/27/2009

Send Message
Instant Message
Email to a Friend
Subscribe

Status: Single
City: PHILADELPHIA
State: Pennsylvania
Country: US
Signup Date: 3/18/2005

Blog Archive
[Older      Newer]
 /  / 
Tuesday, September 01, 2009 
Thinking Machines are currently recording the follow up to A Complete Record of Urban Archaeology. Nate King (of the now defunct Algebra of Need) has joined the band on guitar thus eschewing a return to the dual guitar attack from earlier years. Work Tapes has been an ongoing process which will have hours of extras, outtakes and improvs. The final record will most likely include 11 songs and will clock in around 45 minutes. The band describes this album as the inevitable result of smashing the textures of Dream in Lo-fi into the rhythms of A Complete Record of Urban Archaeology. Track list includes
...........................Shields
..........................False
.........................Timing
........................Sora
.......................Titan
......................Parallax
.....................Work Tapes
....................Bury
...................Loop
..................etc.
Drums were recorded with John McGinley at Watercourse sound. Additional recording with our old friend and collaborator John Refano at a variety of Philadelphia locations. stay tuned for further updates. TM.
Saturday, February 16, 2008 

Category: Music
Clicky Clicky Music
"... Thinking Machines' music vacillates between the melodic sonic onslaught of Superchunk and the taut jitters of New York-based Rahim. The trio releases the record A Complete Record Of Urban Archaeology next month, and you can stream the whole set right now at the band's Last.FM page here. We were compelled to stream "Maze," "Waste of Time" and "Urban Archaeologist" more than a couple times, particularly the latter track, which layers in a punchy 3/4 bass part onto a 4/4 crunchy verse to grand effect."
-J. Breitling

Exploding NOW!
"This Philadelphia trio's third full-length is an exclamatory blend of post-punk dynamism and melodic cacophony that seamlessly connects to its roots and never denies its willingness to explore new sonic territory. An early frontrunner for best-of-2008. High point: Fire
RIYL: No Knife, Les Savy Fav, early Sonic Youth with Lee Renaldo singing, Jawbox, Castor"

Built on a Weak Spot
"...A Complete Record of Urban Archaeology is a fine record that instead of being a forgotten end of '07 release is in fact a great way to kick off my '08. The album continues with the band's thick guitar crunch that manages to work in a fair amount of catchy riffs while leaning heavily on a post-punk disjointedness. While their past albums occasionally had some dreamier elements, it would appear on A Complete Record of Urban Archaeology that it's featured to a lesser degree here. However, the fuzz and distortion is still bound to leave ears ringing on this one. It's definitely reminiscent of some of the better loud guitar driven rock of the past decade."
-jonathan

Onda Rock
"I Thinking Machines sono un trio di Philadelphia dedito a un interessantissimo mix tra la gioventù sonica e le acrobazie emotive (via Neil Young) dei Silkworm, una compagine, quest'ultima, di cui sembrerebbero essere veri e propri adepti tanta è la vicinanza stilistica, a cominciare dalle apoteosi distorte e matematiche di "Love Of Sea".
"A Complete Record Of Urban Archaeology" è così un disco piacevolissimo e ricco di momenti davvero esaltanti, anche se, per l'appunto, resta un po' troppo impelagato nel mare magnum della filiazione fin troppo scoperta. Detto questo, il talento e l'ispirazione non latitano, perché se quello di "Waste Of Time" è power-pop muscolare come tanti, sono l'impasto strumentale e la verve esecutiva a fare la differenza, piantandoci un ritornello nel cervello quasi fosse un palo d'acciaio.
D'altro canto, anche le movenze post-punk del basso ci dicono di una band eclettica, capace di pezzi camaleontici e immaginifici ("Urban Archaeologist"), tra rimpalli e disinibizione ostentata ("Guts"), con melodie che prendono il volo da maelstrom geometrici e atonali ("So Long") o cicatrici che sanguinano blues, come nella lenta e cadenzata "Glacier Face Blues".
Prendere atto della loro "archeologia" sonora, dunque: come un percorso che fa di necessità virtù, nell'attesa che il bruco diventi farfalla. Ma lo spazio intermedio non è certo asettico, non è per forza di cose svuotato di senso. Trionfanti ed esaltati ("Maze"), ma anche incendiari ("Fire", "Kamikaze Astronaut"), i tre cercano la sublimazione (che, poi, non è altro che quell'inestinguibile bisogno di trasfigurazione fisico/emotiva che il rock da sempre rincorre) corteggiando una precisa idea di melodia: rabberciata, strozzata in gola, stupefatta dinanzi al suo stesso misterioso erompere dalle viscere ("You Are Not Safe", un pezzo che mi porterò a lungo nel cuore, lo sento!).
E, quindi, come dire: non hanno ancora ucciso i padri, ma questi ragazzi hanno le palle. Di questi tempi, non è poco."
-Francesco Nunziata

Dominodromo
"A arte costuma se renovar em contrafluxos. Cada movimento nascente é uma renúncia do presente, do mesmo status que sustentava o próprio artista revoltado - se todos adoram o vermelho, então eu odeio o vermelho. O novo, ironicamente, não existe sem o velho.
Acho curioso notar como esse antagonismo ideológico, essa angústia artística pela deposição do vigente, manifesta-se em outras áreas. Lembro-me de uma conversa com um amigo cardiologista, que disse que a sua área, depois de anos de glamurização dos cirurgiões cardíacos, hoje tem repulsa por tirar bifes dos pacientes.
Na música, é claro que existem inúmeros casos do fenômeno. Um deles é o do post-hardcore. Depois de anos de 4 acordes, gritos e tempo acelerado, em um gênero cujos fãs consideram mudanças como traição, algumas das bandas do hardcore começaram a se aprimorar no seu ofício, tanto nos instrumentos, quanto nas influências musicais. De repente, aquele pequeno nicho cheio de dogmas era pequeno demais para elas e as suas aspirações artísticas. Mais: agora, ele causava-lhes até ojeriza.
Assim nasceu o post-hardcore, lá pela metade dos anos 80. Surgiram bandas como Fugazi, Quicksand, Drive Like Jehu e Unwound, cheias de grooves, altos e baixos, tempos mais lentos e quebrados, dissonâncias, elementos de outros gêneros musicais, letras com novas temáticas e, acima de tudo, um claro pavor ao 4/4. O peso ainda era mantido, mas a música ficava cada vez mais técnica, quase que de forma caricata, como se fosse uma prova de que os supostos ogros sabiam tocar, e muito, os seus instrumentos.
Como era de se esperar nessa dinâmica de contrafluxos, o post-hardcore morreu. Foi lá pelo final dos anos 90, nos meus cálculos, substituído pelo math rock, ainda mais técnico e alheio a convenções, e o emo, pregando menos peso, mais melodia e, claro, emoção sobre técnica. Portanto, é gratificante ouvir A Complete Record of Urban Archaeology (2008), terceiro disco do Thinking Machines, uma banda tão deslocada de sua época que, ao tocar música conforme o parágrafo acima, faz o datado soar novo. Hoje em dia, quem mais tocaria os sensacionais 45 segundos finais de Guts?"

Soydivision
"dla tych trzech panów czas si-- jakby zatrzyma-- w miejscu. gdzie-- w okolicach po--owy lat dziewi----dziesi--tych, gdy zespo--y z waszyngtonu, wydaj--ce si-- w kultowej niezale--nej wytwórni dischord records nadawa--y ton muzycznej alternatywie. min----o pi--tna--cie lat, a grupa thinking machines z filadelfii na swej najnowszej p--ycie „a complete record of urban archaeology" znakomicie oddaje ducha tamtej epoki. i to wcale nie zarzut, bo ci muzycy naprawd-- maj-- sporo wyobra--ni i talentu do komponowania ciekawych melodii, ----cz--c elementy klasycznego, zadziornego i hard core'owego emo z nieco --agodniejszymi fragmentami, zahaczaj--cymi gdzie-- o shoegaze czy tradycyjny indie rock. mo--e nie ma na tej p--ycie jakiego-- bardzo wyrazistego przeboju, ale jako ca--o---- – broni si-- bez najmniejszego trudu. "