1. wrocilam szczesliwa do domu. bardzo szczesliwa!
2. znalazlam 8 papierosow-niespodzianek pod lozkiem.
3. mam tutaj tylko herbate. tylko i wylacznie. no i majonez w lodowce. a tak jest pusto, calkiem pusto. papierosy, herbata z czerwonych sycylyjskich pomaranczy, ktora kocham i majonez. (?!?!)
4. moja kochana Ami jest szczesliwa w Londynie
5. dress code na jutro - CÓRA FAMERA aka
-zawin sie w spiwor i tak dojedz do centrum Europy z panem Czesiem/Zdzisiem/Ziutkiem kierowca MPKu,
-spij w koszuli w krate i bokserkach w krate,
-wypij za duzo (duzo za duzo!)
-obsciskuj o polnocy, zamiast cudownego mezczyzny, snop siana
-uwazaj na grabie...
-ukradnij traktor (moze tym razem sie uda...)
-nie wpadnij do Wisly ('czy tam jest Wisla?' 'nie, nie ma')
-zdobadz szacunek farmerow - przezyj ta noc w -10000 stopniach mrozu bez ogrzewania
6. z Arturem na powazne tematy bedziemy rozmawiac miedzy polkami z paluszkami slonymi jutro.
7. czy ktos widzial moj bilet?
8. czy ktos wie, w jakim stanie sa moje okulary?
9. dzisiaj sie nie wywrocilam. tylko potracilam jeden kubek...
10. pachne ambra, wyciaiemg z francuskiego labdanum, liscmi indonezyjskiej paczuli, gwatemalskim kardamonem, hiszpanskim szafranem. czuje sie wspaniale
11. jest mi zimno. ale jeszcze niedawno nie bylo mi zimno.
12. musze zrobic badania krwi, znowu, niestety
13. mam liste postanowiem noworocznych
-zbudowac maszyne do zatrzymywania czasu i do teleportacji
-palic tyle, ile mi sie podoba
-wymyslic program edukacyjny na kazda pelnie, w ktora nie bede spac (przerobka i opracowanie opowiadan i esejow?)
-wziac sie w garsc (ach, i jak wiele ma to znaczen i kontekstow)
i jest jeszcze pare, ale nie powiem.

koncze. dobrze, to juz jeden z ostatnich blogow, przestaje nudzic, meczyc, wyzywac sie na tu wchodzacych gosciach i jeczec. dobranoc!

(i tak dostaniecie relacje z sylwestra. tylko dlaczego, skoro tyle ludzi czyta tego bloga nikt nawet slowem nie pisnie? jestem taka grozna?)

"Don't look don't look" the shadows breathe
Whispering me away from you
"Don't wake at night to watch her sleep
You know that you will always lose
This trembling
Adored
Tousled bird mad girl... "
But every night I burn
But every night I call your name
Every night I burn
Every night I fall again

"Oh don't talk of love" the shadows purr
Murmuring me away from you
"Don't talk of worlds that never were
The end is all that's ever true
There's nothing you can ever say
Nothing you can ever do... "
Still every night I burn
Every night I scream your name
Every night I burn
Every night the dream's the same
Every night I burn
Waiting for my only friend
Every night I burn
Waiting for the world to end

"Just paint your face" the shadows smile
Slipping me away from you
"Oh it doesn't matter how you hide
Find you if we're wanting to
So slide back down and close your eyes
Sleep a while
You must be tired... "
But every night I burn
Every night I call your name
Every night I burn
Every night I fall again
Every night I burn
Scream the animal scream
Every night I burn
Dream the crow black dream

Dream the crow black dream...

siedze w szkolnej pracowni i jestem w zaawansowanym stadium przemiany w zombie, po 4 red bull'ach i 3 kawach.
jestem zielona

ratunku

'robisz wszystko, zeby udowodnic ludziom, ze jestes jeszcze bardziej nienormalna, niz uwazaja. a to prawie niemozliwe!'

jest prawie druga, a ja wlasnie wstalam. dzien dobry.
to taki maly eksperyment. cala czuje sie eksperymentem ostatnio, zdarzaja mi sie tak dziwne, przypadkowe rzeczy, ze glowa boli.
dzis na przyklad - postanowilam zrobic cos na odwrot, z niemoznosci wziecia 'dupy za pas' (kolejny frazeologizm Anity z kategorii 'pol dupy zza krzaka') i pojechania na wycieczke, albo zrobienia wycieczki dwa metry w inna strone niz powinnam. no i zrobilam, poszlam spac (z trudem!) o godzinie 19. i obudzilam sie przed chwila.

wszystko byloby ok gdyby nie straszny sen. jechalam schodami (tak, jechalam, byly takie jak w hogwart'cie, nie wiem o co chodzilo...) z dyrektorka mojej szkoly w wielkim fioletowym swetrze na 2 pietro naszego liceum... i nagle schody sie zawalily. cale. w dol.

jakby to nie wystarczalo (to byly takie schody-winda, kazdy, kto dobrze mnie zna wie, jak bardzo boje sie wind...) to rozlegly sie krzyki i okazalo sie, ze cale schody spadly na... MICHALA WISNIEWSKIEGO i go zmiazdzyly. i nie zyl.

gwoli wyjasnien:
1. nie biore zadnych srodkow!
2. nie pale marihuany :)
3. podobno nie jestem do konca normalna
4. naprawde nie mam nic do Michala Wisniewskiego i nie probuje go usmiercac przy kazdej mozliwej okazji...

dlaczego Wisniewski byl w mojej szkole?
dlaczego schody-winda?
dlaczego z p. Dyrektor?

czy ktos z Was jest na tyle pochrzaniony, by moc to wyjasnic? moze jakis sennik dla paralitykow?

dla mnie chyba nie ma juz ratunku.

wariacki czas dopiero przed nami, ale nikt zdaje sie tym nie przejmowac. szalenstwo zacznie sie w szkole 5 stycznia i skonczy w lutym, kiedy z radoscia wsiade w samolot i polece do Londynu. ba, dowiedzialam sie nawet, ze w czerwcu lece do Edynburga i to w zasadzie z Meg, wiec ciesze sie jeszcze bardziej. potem juz wrzesniowe urodziny z 'Biesami' w petersburgu (graja dokladnie wtedy, kiedy koncze 18 lat...) i paryz. nareszcie kawalek europy.

mimo wszystko wciaz tesknie za polskim morzem i po czesci za berlinem, ktorego nigdy nie bylo mi dane zobaczyc. jesli nie teraz, to pewnie 1 pazdziernika, dzien po urodzinach. wsiade w swoj wspanialy samochod i poprostu wyjade. szczecin, berlin. tam, gdzie mnie jeszcze nie bylo.

(swoja droga - czy moze ktos pomoc wybrac mi samochod...? poki co do wyboru mam wolge, syrenke i warszawe, a to dosc powazna decyzja i chetnie zasiegne porady ;) )

z utesknieniem czekam konca tygodnia, by polozyc sie na wielkim lozku jednej z krakowskich kawiarni i poczuc, ze nareszcie mam spokoj. otworzyli nowe sushi wiec od razu musze je sprawdzic w piatek. przezyc wielki tour po nowych miejscach z dziewczynami (to nie jest takie latwe, jak moze sie wydawac!) i wstac rano w sobote, wypic herbate waniliowa i isc z usmiechem na brunch z przyjaciolmi.

wyjechac na nasze kochane mazurskie odludzie na swieta, wrocic 29 calonocnym pociagiem do krakowa i znow byc szczesliwa w swoim domu, sama, snujac sie od switu po domu z papierosem i kawa. takie male, naiwne szczescia. chwile wolnosci, ktore wielu z was przezywa a za nic nie docenia.

coz, ja od bardzo niedawna staram sie doceniac kazdy, najdrobniejszy nawet szczegol.

*przepraszam za male litery. spieszylam sie bardzo.