Bir varmış, bir yokmuş,

18 haziran 2009 Perşembe gecesinin ilk saatlerinde, öbür dünyanın izlerini aramayı kendilerine görev edinmiş 4 kişilik bir performans ekibi sayesinde, üzerinden kargaların ve papağanların uçtuğu,  böcekler ve kedilerin hüküm sürdüğü bir acayip bahçede,  hiç bir şeyi önceden kestiremediğimiz, ne istersek onu olduğumuz  bir sonsuz olasılıklar diyarında, bir başka sonsuz olasılıklar diyarının kapılarını aralayan ve yansıtan bir ayna vasıtasıyla yapılmış tek planlık bir performans klibidir.

Performansa eşlik eden sanatçılar, korhan futacı, selim saraçoğlu ve barlas tan özemek’e en içten teşekkürlerimi sunarım.

.. ..

Kendimi tanıyamıyorum.

Yine de nereye istersem oraya gidiyorum.

Neyi düşünsem , onu bilirim onu olurum.

Gözlerinden once kulakları vardı.  

Sanki bir gülüşü değil bir uçuruşu biliyordu;

Her yer bana yakın!

İç içe geçirilmiş olduğumuz bu yerde, sen bana her yerden yakın.

Bir  vardı.  bir yoktu.  bir hiçlikti.  sonsuzdu. 

Bir ana gülümsedi. Keşke hiç bitmeseydi.. derken.

Başka bir günde, başka bir alemde buluşuruz,  gözümüzü hiç 

kırpmadan. 

Benimle bir hayattan korkuyor olamazsın?

Ben bazen korkuyor olsam da,

Sana şu kadar basit bişey söyleyebilirim,

Sonu su çölün

ve dalgalar kırılıyor,

gülmekten!