Click to see larger image.

Ook deze verkiezingen beloven weer een feest voor de creativiteit te worden. Tijdens "Stembrieforigami 2009" knutsel of vouw je iets heel moois met je stembrief. Maak er een puike foto van een stuur deze met een woordje uitleg naar mcpvc666@hotmail.com.

Je kunstwerk wordt niet alleen vereeuwigd op analoog.wordpress.com, maar draagt ook bij tot een betere wereld.

Jawel! Denk maar aan de oprecht tevreden voorzitter van het kiesbureau wanneer die zijn/haar fijne attentie mag ontvangen! Of aan het heerlijke moment waarop je kennis maakt met de prachtige, Japanse vouwkunsttraditie. Of aan al je vrienden die schamel een bootje hebben gemaakt en bewonderende blikken werpen naar jouw indrukwekkende vlinderorchidee.


Dus: handen uit de mouwen en veel plezier met het vouwen!

Analoog is terug van weggeweest. Met een ander url.

http://analoog.wordpress.com

Flahaut wenst alle fans officieel een prettig 2009. Mogen alcohol en kung-fu een nog prominentere rol in jullie levens opeisen dan nu al het geval is. Zorg dat jullie blingbling verzekerd is en dat jullie niet met de pimpmobiel tegen een boom rijden.

may the force be with you


da main mc of da plastic tubes

"Veronica V" is een kortfilm van Silvertip Films. De moeite waard om een ste checken. Het toont hoe een filmpje met weinig budget en weinig middelen toch nog overeind kan blijven. Voor de vampierenliefhebbers zoals uw...


mc pvc

http://www.myspace.com/rhubarbdotcom

Check out Rubarb, our latest MySpace-friend. Schopt aars in de UK. This is a necie Jackie Chan-vdeo for you, Rhubarb. it's taken from new Police story.


 

Even iets dat niks met martial arts te maken heeft. Alhoewel. Een pippo die zich "djninjalovemistake" noemt, wil een track van Helldesque Extratone Legend op een netlabelism-compilatie zetten. We hebben een nummer opgenomen met de titel "First I'd like to thank my parents for locking me up in the basement" en er dan ook maar direct een vreselijk lelijke videoclip bij gemaakt. Samen met mijn team van bekwame en enthousiaste medewerkers. Zij stonden in voor zowel het filmen, het verzinnen van het verhaaltje & de kostuums. En ook de special effects en zelfs de "muziek".
Speakers open en Play...

mc pvc
multidisciplinair kunstenaar

Batman: He's not samurai. He's NINJA. They're spies and assassins. Their only code is to get the job done.

From: Batman, night of the ninja (1992)

De Kosmonauten van Kung-Fu (1)
We woonden in het hoofdgebouw van de waterboerderij, mijn oom en ik, toen de Kosmonauten van Kung-Fu landden op onze planeet. Hoewel mijn oom in het begin niet al te hoog opliep met hen, was ik erg onder de indruk. Ze waren groter dan wij en ze zagen er gevaarlijk uit.
“Doe de deur dicht, Kleine Pvc”, riep mijn oom, “Zorg dat ze niet binnen kunnen.”
Hij liep naar buiten om de Kosmonauten te vragen wat ze wilden. Mijn oom was nergens bang van.
Het overleg tussen mijn oom en de Kosmonauten van Kung-Fu leek een eeuwigheid te duren. Toen hij terugkeerde, keek hij bezorgd.
“Wat willen ze, Oom Grote Pvc?”
“De nationalisatie van de sleutelsektoren.”
“En als we dat niet willen?”
“Dan krijgen we slaag.”
Ik wist dat mijn oom zich niet zomaar liet bedreigen. De Kosmonauten zouden aan hem een harde dobber hebben.

De Kosmonauten van Kung-Fu (2)
Alexandre was één van de hoertjes uit ons dorp. Ze was achtergelaten door een rondreizende pooier en ze kende vele talen. Al gauw raakten de Kosmonauten van Kung-Fu onder de indruk van haar ranke verschijning en haal talenknobbel.
“Spreek je Russisch, Alexandre?”, vroeg ik haar op een dag.
Ze glimlachte.
“De taal van de liefde is intergalactisch, Kleine Pvc.”
Ik koesterde die middag de ijdele hoop dat ze mij persoonlijk die stelling zou willen bewijzen, maar een openvliegende deur sloeg mijn fantasie aan diggelen. De Kosmonauten van Kung-Fu strompelden de herberg binnen. Ondanks hun vergevorderde staat van dronkenschap straalden ze een natuurlijke autoriteit uit. Niemand zou het in zijn hoofd halen hen een strobreed in de weg te leggen.
“Vodka?”, vroeg de mooie Alexandre.
De Kosmonauten accepteerden de aangeboden fles. Ze zwegen.
Toen ik ongezien de herberg verliet, hadden ze nog geen woord gezegd. Ik haatte hen en ik wou dat ze dood waren.

De Kosmonauten van Kung-Fu (3)
“Ik heb met hen gesproken Kleine Pvc. Ze prediken het marxisme.”
Ik zat voor mijn bord mynocksoep en reageerde niet. Wat kon mij het schelen. Eerst die kutsoep en nu die kutkosmonauten ook nog. Mijn oom gaf niet op en zei:” Ze zeggen dat het kapitalisme zichzelf zal vernietigen en dat we ons moeten voorbereiden op een revolutie. Kijk!”
Mijn oom voerde een aantal gekke danspasjes uit. Daarbij schopte hij hard in de lucht.
“Kung-Fu”, lachte hij.
Ik was niet onder de indruk, maar elke reden om de mynocksoep te laten staan, was goed.
“Fijn, Oom Grote Pvc.”
“Ze zeggen dat ik er aanleg voor heb. Zoals een aardling die ze ‘Bruce’ noemen.”
“Bangelijk”, zie ik zonder veel enthousiasme.
“Ja, ‘bangelijk’. En eet nu je soep op.”   


De Kosmonauten van Kung-Fu (4)
De watervelden lagen er rustig bij die ochtend. Gele zonnestralen weerkaatsten op de natte rotsen. Ik keek ernaar en Tweekop ook.
“Je oom krijgt een speciale training, zeggen ze. Hij heeft aanleg voor Kung-Fu.”
Er klonk nauwelijks jaloezie in zijn stem, maar ik wist dat Tweekop mijn oom benijdde.
“De Kosmonauten willen dat we voorbereid zijn. Voor als…”
“Ik weet het,” onderbrak ik hem,” Ik weet dat ze het goed bedoelen. Dat is het niet. Het is Alexandre. En de mynocksoep. En… alles…”
Tweekop knikte begrijpend. Hij was niet slim, maar hij deed zijn best om dat te camoufleren. Soms lukte dat. Vandaag niet.

De Kosmonauten van Kung-Fu (5)
“Kijk nu, Kleine Pvc. Ik activeer de holodisk.”
Mijn oom raakte de knop aan en de voorstelling begon. Het was propaganda. De Kosmonauten gaven dat toe. De holodisk bevatte getuigenissen uit andere melkwegstelsels. Wezen met tentakels en schubben loofden het marxisme. Groene en blauwe dwergen dankten de Kosmonauten voor hun inzet, voor de inzichten die zij verschaften en voor hun wijsheid. Achtarmige wezens demonstreerden hun vorderingen op vlak van Kung-Fu. Mijn oom vond het allemaal fantastisch. Hij zong de liederen mee, nam deel aan de virtuele trainingen en bootste de geluiden na van de vreemde creaturen wier taal niet voor onze strottenhoofden geschikt was.
Terwijl ik interesse veinsde in de schier eindeloze opeenvolging van strijdbare en blije gezichten, vroeg ik me af waar Alexandre nu was.

De Kosmonauten van Kung-Fu (6)
Ik kende niet alle hoeren uit het dorp, alleen Alexandre en Betsy en Kan’Aan en nog een paar. Mijn oom kende ze allemaal. Het gebeurde dan ook vaak dat onbekende vrouwen mij op straat aanspraken en vroegen hoe het met hem was. Soms gaven ze sierraden mee voor hem of drank. Ditmaal was het een Rodiaanse schone.
“Hoe vordert de wushutraining van je oom, Kleine Pvc?”, vroeg ze.
“Goed, denk ik.”
Ik haalde mijn schouders op.
“Bij dat te horen. Het is tijd dat we in opstand komen en ons bevrijden van de heersende klasse. Alleen een dictatuur van het proletariaat…”
Terwijl de Rodiaanse bleef verder ratelen, liep ik de straat van Alexandre in.

De Kosmonauten van Kung-Fu (7)
De bar zat vol. Bomvol. Op een laag podium stond Kan’Aan. Ze danste en zong een droevig lied. De mannen luisterden en keken hoe ze haar geschubde lichaam in sensuele bochten wrong. Sommigen van hen kende ik uit het dorp. Anderen waren reizigers. Passanten. Achteraan zaten Kosmonauten. Drie van hen.
“Daar heb je Kleine Pvc.”
“Is dat die kleine van de waterboerderij?”
“Ja.”
Het lawaai in de bar was veel te luid om hen fatsoenlijk te kunnen horen en ik kende geen woord Russisch, maar toch begreep ik wat ze zeiden. De stemmen klonken helder in mijn hoofd.
“Telepathie. Ook dat nog”, zuchtte ik en stapte naar hun tafeltje.


De Kosmonauten van Kung-Fu (8)
“Alexandre heeft veel over je verteld. Ze zegt dat je twijfels hebt, over de strijd en de leer.”
“Ik weet niet…Mijn oom…”
“Je hoeft niet bang te zijn. Je oom zal groot revolutionair worden. En jij ook, als je wil. Je vriend Tweekop traint al met ons mee. Kom maar kijken, morgen, aan de Shaolin-tempel.”
Ik had mij mijn eerste contact met de Kosmonauten anders voorgesteld. Ik had een hersenspoeling verwacht of dreigementen, geen rustig telepatisch kaffeepraatje. Mijn hoofd tolde. Toen ik opkeek, waren de Kosmonauten van Kung-Fu verdwenen. Op het podium propte Kan’Aan een dwarsfluit in haar aars en zette treurig luisterlied in.

De Kosmonauten van Kung-Fu (9)
“Je moet met me meegaan, Alexandre. Alleen durf ik niet.”
“Als je niet durft, moet je niet gaan, jongetje.”
Ik haatte het als ze me jongetje noemde. Voor haar wou ik een man zijn, net zoals mijn oom een man was voor zoveel andere hoeren.
“Ze kennen jou. Jou gaan ze niks doen.”
“Natuurlijk doen ze mij niks. En jou ook niet. De Kosmonauten van Kung-Fu zijn hier om ons te bevrijden. Ze leren ons over Marx en trainen de weerbare mannen. Ze bereiden ons voor, Kleine Pvc.”
Ik liet de mooie Alexandre alleen achter in de bar. Ik kon haar niet aan mijn kant krijgen, niet zonder eerst de Kosmonauten te ontmaskeren.

 De Kosmonauten van Kung-Fu (10)
“Wat betekent socialisme voor jou, Kleine Pvc”, vroeg Tweekop. Hij had moeite met het woord “socialisme” en zijn ogen puilden uit zijn gigantische mongolenhoofd.
“Gelukkig zijn, denk ik. Dat iedereen gelukkig is.”
“Dat is wat de Kosmonauten ook zeggen.”
“Maar zeggen de Kosmonauten ook niet dat we een dictatuur van het proletariaat moeten instellen?”
Tweekop keek heel even besluitloos naar het water, maar knikte dan.
“En om die dictatuur te vestigen, moeten we de huidige machthebbers bevechten. We moeten hun instituten vernietigen en hun legers in de pan hakken. Ja?”
Alweer knikte Tweekop.
“Zeg mij dan, Tweekop, wie zijn diegenen die Shaolin-tempels hebben opgericht en die onze weerbare mannen in legers hebben gestopt? Wie, Tweekop?”
De mongolenkop keek mij met grote ogen aan. Zijn schorre stem kraste en zijn adem stonk naar bantastront, maar toen hij sprak, klonk zijn antwoord mij als wondermooie muziek in de oren:”De Kosmonauten van Kung-Fu.”

De Kosmonauten van Kung-Fu (11)
We renden harder dan we ooit gerend hadden. Naar de tempel. Om iedereen te waarschuwen. Om de Kosmonauten weg te jagen. We wisten hoe de vork in de steel zat. We renden. Sneller. Tweekop hijgde zwaar. Soms voelde ik spetters van zijn kwijl tegen mijn kuiten spatten. Nog een halve kilometer. Daar is de poort al. Los. Gelukkig.
“Welkom, jongens. Fijn dat jullie je eindelijk bij ons voegen.”
Ik hoorde het in mijn hoofd. Kosmonauten van Kung-Fu! Verdomme.
“Neen! Ik wil niet! Ga … uit… mijn… hoofd!”
Wit licht. Alle verweer… zinloos… Gegil. Van mij? Van Tweekop? Hoofdpijn. Buikpijn. Braakneigingen. De alles draaide. Alles werd wazig en grijs. En toen barstte de hel los.


De Kosmonauten van Kung-Fu (12)
In het dorp wonen vriendelijke mensen. Ze voeren ons hun restjes oud brood. Lekker brood. Tweekop en ik lusten dat graag. We kruipen over de grond. Dag, mensen, gooi het brood maar in de bak. Als het er naast valt, kunnen we er niet bij. Onze ketting is kort. Heel kort.
Soms komt er een meisje. Mooi. Al...lex…an…dre. Moeilijke naam. En ze weent altijd. Of toch vaak. Stom, he? Ze krijgt vast niet zoveel brood als wij. Net goed.
“Alles goed, jongens?”, vraagt de stem in ons hoofd, “Geen klachten? Geen bedenkingen bij de Leer?”
“Alles prima, Grote Kosmonaut. Bevrijd en gelukkig”, antwoord ik dan, ook namens Tweekop.
We hebben ons brood. Ons lekker brood. We kijken naar de mensen. En het meisje. En we kijken rond.
“Zo mag ik het horen”, zegt de stem.    
En dan stopt de pijn even.




De Kosmonauten van Kung-Fu werd reeds eerder gepubliceerd op www.analoog.be ergens begin 2008.

Nu "In stereo" officieel 12 dagen gereleased is, kunnen we misschien even stil staan bij de resultaten tot nu toe. Een bezinningsmoment. Een tussenstand. Dat is belangrijk, zeker met de Kerstadagen in het vooruitzicht.
Onze populairste hit op dit moment is ongetwijfeld de "Kosmonauten van Kung-Fu". En het minst beluisterde nummer heet "Mandarijn". Dit beantwoord volledig aan de verwachtingen die verwoord werden in het FLAHAUT-marketingplan 2008. Voor wie dit lijvige document niet bij de hand heeft, citeer ik even:
"Overwegende dat het tijdsklimaat op dit moment niet rijp is voor een PasDe Deux-revival, verwachten wij dat 'Mandarijn' ons minst populaire nummer zal worden. Toch is er een niet onbelangrijke marktniche die open staat voor avant garde hiphop. Het Garnier-raport (2007) spreekt over een kapitaalkrachtige bevolkingsgroep die deze subcultuur een warm hart toedraagt en die goed is voor 17,8 % van de online verkoop."



Bruceploitationman 67 plays
Kosmonauten van Kung-Fu 287 plays
Ninjastijl 87 plays
Mandarijn 61 plays


Mc pvc

Alweer een fijne Bruce-video op de gezondheid van onze nieuwe MySpace-Friend Kurt. Santé

toffe youtube-clip-van-de-dag. Ik neem ook een personal day...

Een fijne Bruce Lee-scene uit Enter The Dragon voor onze nieuwste fan Lotte.
mc pvc

Als een film "My name called Bruce" heet, kan het dan nog slecht zijn?
http://www.imdb.com/title/tt0198792/
"My name called Bruce" heeft Bruce Le in de hoofdrol. Dat is dus niet de Bruce Li waar het FLAHAUT-nummer Bruceploitationman aan is opgedragen, maar nog een andere acteur in hetzelfde genre.