Check out the Blurb at:

Check out our photo's from our latest KEXP performance a few weeks back!

Photo's By: Shelly Corbett

http://www.flickr.com/search/show/?q=%28lights+OR+vermillion%29+-paul+-shine+-love&w=11732855%40N00&ss=0&ct=0

Cheers!

-Michael

http://www. rootsville. be :

Michael
Vermillion is afkomstig uit de in 2006 ontbonden Seattle band Vendetta
Red. De hoes van Michael Vermillion’s debuut cd geeft bar weinig
informatie prijs, zelfs de titels van de nummers worden niet
weergegeven. Wel worden verschillende collega artiesten genoemd die
Vermillion geassisteerd hebben bij het vormgeven van zijn project.
Terecht, want er wordt een schitterend muzikaal landschap gecreëerd
door de aanwezige heren. Ondanks de op het oog zichtbare nonchalance en
desinteresse hoor je dat juist verhipte veel aandacht voor details zijn
toegepast. Ik
hoor veel ambitie en ingehouden energie tussen de groeven doorspatten.
Het desolate landschap en de donkere contouren zoals weergegeven op de
cover vind je dan ook terug in de muziek. Een muziek die duister en
stemmig is, in een sfeer zoals je die proeft in de film No Country for
Old Men van de gebroeders Coen. Vermillion werd al vergeleken met
diverse artiesten variërend van Johnny Cash, Richard Thompson, Townes
van Zandt, en zelfs Tim Buckley. Die laatste parallel is wat mij
betreft absurd, maar voor de overige namen valt beslist iets te zeggen,
terwijl ik zelf eerder artiesten terughoor als John Cale, Nick Cave en
Sonic Youth. Last Night on Earth is warm, intelligent en bovenal
stemmig en bevat verschillende klasse nummers waaronder de up-tempo
gespeelde van Zandt cover Waitin’ Around to Die. I hate losin’ laat
iemand horen die knopen doorhakt, terwijl het titelnummer Last Night on
Earth en Out of Place in your Arms 2 tergend trage romantische nummers
zijn. Mijn persoonlijke favoriet is Tallahassee Valentine. Overwegend
rauw van buiten, maar met zachte zoete raakvlakken, zoals het hoort te
zijn. Je loopt tenslotte niet met je gevoelens te koop? Michael
Vermillion bezoekt momenteel ons land, en treedt binnenkort zelfs op.
“Ga dat horen, ga dat zien!” Last Night on Earth is een uitstekend
kleinschalige project, maar duidelijk eentje met een belofte voor de
toekomst.

KIRO: Michael Vermillion from MyNorthwest.com on Vimeo.

Check out these photo's from Berlin!

http://tarartrat.blogspot.com/

Check out these great reviews!

http://www.seattlesoundmag.com/2009/01/berlin-loves-michael-vermillion/


http://oohthedrama.blogspot.com/2008/12/vermillions-last-night-on-earth-not.html


http://www.threeimaginarygirls.com/Bestof2008

Check out the Interview I did last week on Berlin Public Radio (Radio Eins, Happy Sad)

Download it at:  (it's worth listening to)

http://rapidshare.com/files/..187797359/Michael_Vermillion_..on_air.mp3.html

Check out this Review of our Record in The Netherlands! 

(http://www.altcountry.nl/blog/2009/01/cd-michael-vermillion/)

Michael Vermillion speelde basgitaar in een emoband, maar dat doet nu helemaal niet meer terzake. Hij is namelijk een totaal andere weg ingeslagen met zijn solodebuut Last Night On Earth (eigen beheer). En dat is een heerlijke plaat van een singer-songwriter met een bijzondere stem. De uit Seattle afkomstige Vermillion produceert met zijn band een warm geluid, bijna weldadig, maar tegelijkertijd doortrokken van eenzaamheid. Opener Roadtrips pakt de luisteraar direct op en daarna laat Vermillion niet meer los. Zijn cover van Waiting Around To Die (Townes Van Zandt) getuigt van grote klasse. Met zijn eigen songs maakt hij net zoveel indruk. I Hate Losin’ zingt hij, heerlijk melancholiek onderstreept door blazers. Ook in de titelsong zijn de blazers present. Verder worden naast gitaren, bas en drums ook pedal steel, viool, cello en banjo ingezet. Out Of Place In Your Arms is zowel weelderig als kaal. Op Moses zingt Vermillion een beetje als Tom Waits, maar hij hoeft daarvoor totaal niet te forceren. De sfeer van een grand café verlaat hij na dit nummer weer voor de stoffige uitgestrektheid van het grensgebied tussen Amerika en Mexico in Lonely Heart. Met schitterend Mexicaans getoeter. Maria is fraai ingehouden en op Tallahasee Valentine gaat hij op de romantische toer, daarbij zowel Ron Sexsmith, Josh Rouse als Roy Orbison oproepend. Op het afsluitende I Wasn’t Alone With You laat Vermillion nog even horen wat een groots zanger hij is. Het hoge van Jeff Buckley kost hem geen enkele moeite. Door de jazzy sfeer benadert hij hier zelfs de klasse van Tim Buckley. Heel bijzonder dus. Last Night On Earth is verkrijgbaar bij CD Baby. Op 10 februari geeft Michael Vermillion een optreden in café Camelot in Nijmegen.

MICHAEL VERMILLION
LAST NIGHT ON EARTH
Website CD-Baby



Vanuit
Seattle, Washington hebben we de afgelopen jaren al heel wat leuke
muzikale verrassingen mogen ontvangen. Michael Vermillion is ook een
inwoner van die stad en mag toegevoegd worden aan het lijstje aangename
kennismakingen met muzikanten uit Seattle. Zijn muziek concentreert
zich op het wat donkerdere alt.country-genre. Akoestische en
elektrische gitaar en pedal steel zijn onafscheidelijke instrumenten in
dit genre en mogen dus ook niet ontbreken op de songs die te horen zijn
op "Last Night On Earth". Meerdere nummers zijn schatplichtig aan het
vroegere werk van Townes Van Zandt en Neil Young die hun verhalen op
gelijkaardige soundscapes plegen te brengen. Michael Vermillion is al
vele jaren actief in de muziek als bassist bij de rockgroep Vendetta
Red. De gekozen blues- en countrystijl voor zijn solodebuut dat in
eigen beheer werd gereleased is daardoor eens temeer verrassend te
noemen. Voor deze debuutplaat trommelde hij een hele reeks muzikale
vrienden op die allemaal hun steentje aan de opnamen kwamen bijdragen.
Qua sound sluit hij nauw aan bij het werk van Zuid-Amerikaanse
artiesten en bij momenten lijken de Mexicaanse geïnspireerde blazers
naar het typische geluid van bands als Calexico en Beirut te verwijzen.
Vooral "I Hate Losin'" en "Lonely Heart" roepen die herinneringen op.
Maar Michael Vermillion heeft veel meer in zijn mars. De titeltrack
"Last Night On Earth" is een ijzersterke song. De Townes Van
Zandt-cover "Waiting Around To Die" is ronduit prachtig. Voor ons had
anderzijds de bij bluegrass aanleunende banjosong "Moses" niet op deze
plaat moeten staan. Maar dit schoonheidsfoutje wordt graag vergeven als
je vlak daarna "Lonely Heart" krijgt voorgeschoteld waarin de
Mariachi-blazerssectie weer aan het werk wordt gezet. Het beeld van de
eenzame cowboy die in een verlaten woestijn treurt omwille van de verre
afstand van zijn geliefde kan je er probleemloos bij fantaseren. Dat
gevoel wordt nog even verlengd via het nummer "Maria", een op
countryrock gebaseerde liefdesliedje. Tenslotte willen we ook nog even
aanhalen dat de cd-afsluiter "I Wasn't Alone With You" vocaal doet
denken aan Jeff Buckley en qua songstijl Nick Drake met zijn naakte
akoestische gitaar + zang voor de geest roept. Michael Vermillion heeft
een verdienstelijk plaatje gemaakt waarmee hij zich rustig kan
ontspannen na het doordrammen met zijn rockband. En mooie songs
componeren is een gave die hij van ons ook al op zijn conto mag
bijschrijven.
(valsam)
www. rootstime. be