Tangarine: Oh Brother Where Art Thou 2
Bron: W.

Het jaarlijkse dorpsfeest in Walnut Grove is er niks bij. De lonesomes prairies rond Assen hebben wat moois voortgebracht: bij Tangarine in de Subyard gaat het helemaal loos, tot buiten de tent.

Je zou maar opgroeien als tweeling in een dorpje bij Assen en willen spelen als Simon & Garfunkel of Bob Dylan. En dan ook nog optreden ‘voor mensen die luisteren’, zoals Sander en Arnout het zelf omschrijven. Op het eerste gezicht misschien een hopeloze combi, maar de volhouder wint. Jaren overal en nergens spelen en veel luisteren naar oude helden levert uiteindelijk iets bijzonder aanstekelijks op. Zeker als ze hun muzikale vrienden erbij halen. Twee gitaren, drums, fiddle, dobro, bas, en banjo. In de Subyard zit de stemming er meteen goed in, alleen al om het droge commentaar van broer Arnout, voor de kijkers links. En als derde nummer ‘Intro’ spelen, lijkt wel typisch een Tangarine-dingetje. Vooral in het begin komen de stemmen soms wat erg scherp nasaal door, maar dat kan een geluidtechnisch puntje zijn. Maar verder? Mooi bluegrass gezang met een Dylanesk vleugje, en - hoe fijn om eens een goeie banjopartij op Flevo te horen. De handjes gaan makkelijk omhoog, de tent zit propvol, vele trouwe volgelingen (van lichtgrijzende cowboy tot piepjong) zingen luidkeels mee. En hoor ik daar Rataplan meejanken bij Where Am I Gonna Go? Uiteraard barst ook het zwijmelnummertje Swing Low, Sweet Chariot, in ene los in een waar volksgedruis. Onmogelijk dat iemand hier chagrijnig van wegloopt. Die verwijzen we graag door naar de gebedstent.

Tekst /// Linda


Tangarine & The Inlaw Sisters toveren een lach op je gezicht
Bron: W.

De heren van de Drentse band Tangarine zorgen samen met The Inlaw Sisters voor het leukste optreden van Flevo. De cocktail van spelplezier, droge humor en instrumenten zoals banjo en contrabas levert een swingende Belofte op.
Aan het begin van het optreden spelen de Inlaw Sisters zogenaamde traditionals.
Deze oude volksmuziek stamt uit het begin van de 20e eeuw en werd door Britse immigranten in Amerika ontwikkeld. De rijkdom van de teksten en de zuivere zang van Hanneke en Moniek zijn een lust voor het oor. Deze muziek verdient het om gehoord te worden!

Daarna doen ze samen met Tangarine nog een paar nummers en gaat het dak er letterli1jk af. De uitzinnige menigte kan er geen genoeg van krijgen en wordt zelfs getrakteerd op een aantal toegiften.

Tangarine is DE folkbelofte van de komende jaren en weten een instant lach op je gezicht te toveren