from rootstime.be:

GERRY HUNDT
SINCE WAY BACK
Website
Label: Blue Bella Records
VIDEO

 
 

Tussen mijn oude lp's zit een beduimeld exemplaar van een plaat van een zekere Johnny Young "Fat Mandoline" heet ze, uitgebracht op het legendarische "Blue Horizon" label. Met mijn favoriete song "Deal The Cards" er op. Ik heb ze veel gedraaid want wat ze zo speciaal maakte was het instument wat op deze plaat de hoofdrol speelde, de mandoline, een instrument dat je vaak tegenkomt in de country en bluegrassmiddens, maar in de bluesmuziek zo zeldzaam is als een witte raaf. Johnny Young heeft een opvolger gekregen in deze Gerry Hundt, want de bluesmandoline spelers zijn op één hand te tellen en bovendien allemaal overleden: Willie Hatcher, Ted Bogan, Carl Martin, allemaal namen uit lang vervlogen tijden, zelfs Rory Gallagher, die ook wel eens regelmatig de mandoline hanteerde is al jaren lid van de "Paradise blues band". Dat maakt de muziek van Gary zo goed als uniek. De kenners onder jullie weten natuurlijk wie Gerry Hundt is, hij is de bassist en tevens rechterhand van Nick Moss. Rechterhand omdat hij naast bas en mandoline nog tal van andere instrumenten beheerst. In de beste Chicago blues traditie vliegt Gerry er in met "Since Way Back", tevens de titelsong. Heel sterk is ook "Bad Water", een song over de ervaring van drummer Bob Carter en zijn familie met een vergiftigde waterput, hier helemaal in echte Muddy Waters’ Chicago stijl gebracht, (Muddy Waters?…ook toevallig bij een nummer over slecht water). Nog meer authenticiteit in "Burnin Fire", het enige niet zelf geschreven nummer hier. Otis Spann schreef het en het is voor pianist Willie Oshawny ook het moment om zijn kunnen te tonen. De swingende jive –instrumental "Union Boogie" en het boogieritme in "Whiskey Makes Me Mean" zijn nog een paar hoogtepunten op dit kleinnood Maar.. "You're The One" mag dan wel door Hundt geschreven zijn, het in het begin van dit artikel genoemde "Deal The Cards" van Johnny Young was er meer dan duidelijk de inspiratiebron voor om het zacht uit te drukken, buiten een nieuwe tekst en titel is er weinig werk aan geweest voor Gerry als je het mij vraagt. De grote verdienste van dit nieuwe Chicago blues album is misschien wel de revival van dat lang vergeten instrument, de blues-mandoline, en daar ben ik heel blij om.
(RON)