Ramon Zarate: Ramon Zarate....

.... .. self released  / Poison Tree / Freebird, 2009

voor Digg*ers van: hard rocking fuzzgitaren zonder complexen

Ergens ongestoord middenin het brede spectrum aan subgenres van hardrock en metal bevindt zich een mistige zone gekend als 'stonerrock'. Met
dat etiket is iets raars aan de hand: zeer weinig deftige bands willen
het immers dragen. Ze beweren onder meer dat ze zich erdoor te beperkt
voelen of dat het meer op een levenswijze dan op een muziekstijl slaat.
Ik ben zelf geen muzikant en dus niet op zoek naar een sonische
identiteit en als recensent geef ik geen moer om dit soort geleuter van
de achterhoede. Maar volgens alle inclusieve of exclusieve definities
die je maar kunt bloggen is Ramon Zarate een (relatief) nieuwe
Belgische stonerrockband. En dat is best positief want onlangs stopten The Killbots en El Guapo Stuntteam; Cowboys & Aliens gaven al langer de pijp aan Maarten. Er is met andere woorden naast Cabrón en
het heropgerichte Hulk(k) wel wat plaats op de kleinere rockpodia van
het land voor rauwe, laagvliegende hardrock met een 'do or die'
mentaliteit.

Als je dan voor zo'n podium staat, zou het je
pret niet mogen bederven wanneer een bepaalde riff of harmonie wat veel
aan Kyuss dan wel QOTSA
herinnert. De kunst voor de band is dus om in hun songs zulke
ergernissen de kop in te drukken voor ze de kans krijgen voor de
luisteraar thuis wel de pret te bederven. En dat is iets waar deze
Ramon Zarate grotendeels in slaagt. Het betreft hier wel degelijk een
echte band bestaande uit vier mensen afkomstig uit het Luikse. Het
album werd trouwens in Spanje opgenomen ik weet niet of het iets te
maken heeft met de bandnaam of de afkomst van de bandleden maar de
hitte heeft in ieder geval zijn sporen achtergelaten in de nummers van
deze lp.

Vonkende hitsigheid en broeierige opwinding zijn de
rode draad doorheen alle nummers. Titels als ‘Outta Line', 'Backseat',
'Fuck Me' en 'Sex Me Honey' laten hun intenties met de vrouwen
duidelijk blijken. Vooral met het laatste nummer uit dat lijstje zullen
ze enkel de 'foute' meisjes aantrekken, of zou dat net de bedoeling
zijn? Ongetwijfeld een aantrekkingsfactor is de raspende stem van
zanger/gitarist Ivan Delcastillo. De man durft het bovendien aan om
geregeld eens flink uit te halen en dat heeft zeker zijn charmes want
hoewel lichtjes geforceerd, blijft zijn stem steeds menselijk klinken.
Weliswaar een mens met een beroerde stemhygiëne maar ook daar zijn
bepaalde vrouwen zeer gevoelig aan. De gitaren zitten meestal wat
strakker in het keurslijf. Hier en daar vangen we een solo op maar
meestal wordt er op onze heupen gemikt door strakke riffs uit de snaren
te trekken terwijl de fuzz-knop zover mogelijk openstaat. Het gashendel
durft men wel eens laten vieren. Zo is ‘Outta Line' een ranzig stukje
blues met overfuzzte gitaren. ‘Dust to Dust' is ook enkele tikjes
trager maar zeker niet softer. Het is een nummertje voor in de auto op
een hete zomerdag. De roffelende drums, de knorrende bas en de vet
aangezette vocalen maken dit een lekker deuntje om mee te brullen
achter je stuur. De drummer van Ramon Zarate heeft wel vaker een hand
(en een voet) in de kracht van de nummers. Hij heeft een ietwat losse
maar redelijk hyperkinetische stijl; de roffels en hoekig ritmes die
hij uit de ketels en deksels martelt, geven de nummers een positieve
jachtigheid. Niet alle nummers worden 'pedal to the metal' afgehaspeld
en ook in de tragere stukken blijft hij de boel rechthouden. Hier en
daar wordt er toch een beetje van de ranzigheid weggepoetst. Zo hoor ik
wel wat Seattle-invloeden in het voorlaatste nummer 'Neverland'. Na het
laatste nummer worden we getrakteerd op een akoestisch
intstrumentaaltje dat ook nog best te pruimen valt.

Geen
wereldplaat deze eerste van Ramon Zarate maar dat hoeft ook niet. Het
viertal uit de vurige stede speelt recht voor de raapse hardrock met
het hart op de tong en de testikels uitdagend bungelend in de broek en
dan zijn uw 'tripes' belangrijker dan uw toonladders. Een
aanrader dus voor iedereen die niet genoeg aan zijn trekken komt bij
radiorock. Wel uitzien voor dopingcontroles want uw testosterongehalte
zal nogal omhoog schieten.

www.myspace.com/ramonzarateband

Door Stijn Van Hees 30/03/2009 - categorie : music -