Diskreetse Mango Trio 'Prigadi-Pragadi' (Hyper 1062.2) [eng]
Energetic, fuzz-guitars drum-splashy folk-rocking of Estonian regilaul by young nine-piece. Their exuberant, crowd-stirring treatment, keeping the traditional call-and-response vocal format for regilaul's minimal melodies and lyrical repetition, works well, particularly in the context of Estonia's current wave of youth enthusiasm for traditional music. www.diskreetsemangotrio.ee
(Thumbs Up)
fRoots magazine April 2008 no. 298
Diskreetse Mango Trio - "Prigadi-pragadi" [nl]
Het gebeurt zelden dat muziek uit de Baltische staten de Westerse wereld weet te bereiken en als dat al gebeurt is het vaak muziek afkomstig uit Letland. Dit Diskreetse Mango Trio komt echter uit Estland en met hun debuut cd Prigadi-Pragadi lijken ze net zo succesvol te gaan worden als Ilgi in Letland. Deze vergelijking ligt sowieso voor de hand, Diskreetse Mango Trio doet erg denken aan de eerste folkrock jaren van hun Leste tegenhanger. De band heeft al een verrassend goed ontwikkeld geluid, maar weet nog niet de spanning en sfeer op te roepen die Ilgi de laaste jaren wel weet te bereiken. Opvallend ander verschil zijn de instrumenten, vreemd genoeg gebruikt de Diskreetse Mango Trio amper typisch Estse instrumenten maar wordt de basis voor het groepsgeluid gevormd door gitaren, drums, viool en zang. Hierdoor heeft de band wel een westers geluid weten te bereiken, maar mis ik af en toe wat meer eigenzinigheid. Toch heeft dit trio, wat overigens helemaal geen trio is, maar uit 9 muzikanten bestaat, een uitermate verdienstelijke debuut cd uitgegeven met aangename Estse folkrock.
Elco Schilder, www.newfolksounds.nl
Diskreetse Mango Trio – 'PRIGADI-PRAGADI' (hyper 1062.2) [be]
Vanuit het verre Estonia komt deze schijf, die een aardige portie folkrock bevat, hier eindelijk op de markt. Ik mag gerust zeggen 'eindelijk' want deze schijf is al sinds 2006 uit in hun eigen land. Het is duidelijk dat zelfs heden ten dage niet alles aan dezelfde snelheid reist. Maar het was de reis waard. Het luisteren naar deze cd deed mij onmiddellijk begrijpen waarom deze groep vorig jaar de 'Estonian Ethno/Folk Act of the Year 2007' kreeg toebedeeld.
De groep profileert zich als een folk-rock groep en dat is een vlag die de lading dekt. Het is wel een feit dat ze dit op geheel eigen manier in kleuren. Je moet je hier dus niet aan een doorslag van 'The Levelles' of van 'Fiddlers Green' verwachten. Wat hen juist zo interessant maakt is dat ze een gans eigen geluid hebben waar de zang een zeer groot onderdeel van uitmaakt.
De bovenvermelde zang is dan ook een grote troef, zo niet de grootste troef, van deze groep. Kijk, ik begrijp geen jota van waar ze het precies over hebben en toch grijpt die zang mij aan. Het is een zelfde gevoel als wanneer ik naar Sigor Ross, Värtinnä, … luister, ik val voor de zang waar ik geen woord van snap en de muziek volgt als vanzelf. De grote kracht van deze groep is de voortreffelijke samenzang, die verraadt dat ze het eerder met de paplepel hebben meegekregen dan effectief geschoold zouden zijn. Het geeft de zang ter gelijke tijd een grote dosis 'naturelle' mee. Er zit daarbij ook evenwicht tussen de 4 front vocalisten, geen enkele stem springt er uit en dat zorgt er voor dat de zang één uitgebalanceerd geheel vormt.
De muzikale omlijsting is steeds van die aard dat de stemmen er op kunnen gedijen en de rock invloeden zijn er maar staan op geen moment het folk element in de weg. Vandaar ook terecht folk-rock en geen rock-folk. Ze springen daarbij ook zeer ingenieus om met het voorhanden zijnde instrumentarium en bij de arrangeren hebben ze er ook zorg voor gedragen dat de nodige ruimte bewaard bleef. Ik heb vooral een zwak voor de mondharp, een onderschat instrument,( in mijn ogen is dit instrument iets als Europese didgerido) waarmee op deze cd heel mooie dingen worden gedaan. De viool en de akoestische gitaar dragen bij tot de 'folkfeel' en de uithalen van de electrische gitaar zijn functioneel. Bas en drum leveren het juiste tapijt waarop de rest zich kan op uitleven en spelen.
Het mag duidelijk zijn dat deze schijf mij weer heeft kunnen bekoren. Het sterkt mij in het geloof dat de oogst dit jaar minstens evengoed wordt als vorig jaar.
Wie op zoek is naar groepen voor zijn festival: deze groep is misschien een tip.
Mr Wolf, www.folkroddels.be
Diskreetse Mango Trio - Prigadi-Pragadi - Hype.Records hyper 1062.2 [nl]
Scheurende gitaren overweldigen de luisteraar bij Prigadi-Pragadi, openingsnummer van de gelijknamige cd van Diskreetse Mango Trio. Dit is een 9 personen tellend gezelschap uit Tallinn, de hoofdstad van Estland. De groep begon in 2003 en hun doel is om de moderne muziekcultuur (pop en rock) te versmelten met folk en andersom. Tot nu toe speelde de band vooral in eigen land, en werd begin dit jaar uitgeroepen tot Ethno / Folk Act of the Year bij de uitreikingen van de Estse Grammy's. Hoog tijd om eens te luisteren naar hun muziek.
Diskreetse Mango Trio bestaat uit: Leele Lattikas (zang), Lemmo Lattikas (zang, mondharp), Margit Errapart (zang), Mauri Sööt (zang), Kristjan Pilt (gitaren), Oliver Laanet (gitaren), Rando Lester (bas), Janek Koldekivi (drums, percussie) en Riin Sikka (viool). Daarnaast zijn er nog een paar gasten: Eva-Maarja Mägila (viool), Janno Pokk (viool, nyckelharpa), Oliver Ott (cello), Enno Möttus (toetsen) en Mart Kivi (trompet). Riin Sikka heeft inmiddels de band verlaten, en is vervangen door Kairi Pruul, met wie ze al druk bezig zijn een opvolger te maken voor Prigadi-Pragadi. De betekenis van de groepsnaam is niet bekend, zelfs niet bij de eigen leden. Hij werd bedacht door Oliver Laanet, die als autodidact muzikant bij de band kwam om 'vreemde geluiden' te produceren met zijn gitaren.
Prigadi-Pragadi kwam dus eigenlijk al vorig jaar uit, maar viel enkele weken geleden pas bij Folkforum op de mat. De eerste indruk is goed, als je tenminste van lekker energiek rockend gitaarwerk in fijne folkmuziek houdt. Vervolgens komen de leuke heldere damesstemmen van Leele en Margit voorbij, die samen met de donkere klanken van de heren Lemmo en Mauri heerlijke folky liedjes zingen, die fris aandoen, af en toe zelfs speels, maar vooral toegankelijk klinken. Hier en daar krijg ik het gevoel in een ware meezinger te belanden, al begrijp ik helaas geen woord van de teksten.
Op hun site, www.diskreetsemangotrio.ee (een Engelse versie is gelukkig beschikbaar) valt te lezen dat ze vooral runo songs bewerken, arrangeren, en in een nog niet eerder gedragen jasje steken. Die liedtraditie kennen we ook uit Finland, dat sterke verwantschappen heeft met de Baltische staten waartoe Estland behoort. Groepen als Värttinä en Gjallarhorn hebben dit soort liederen op hun repertoire staan. Diskreetse Mango Trio steekt de runo songs in een stevig rockjasje, met af en toe het karakteristieke geluid van een mondharp erdoor (bijvoorbeeld als intro van Must Naine, dat ook nog een nyckelharpa herbergt en lekker uithalende elektrische gitaar). Een ander niet-rockinstrument is de viool, die bijvoorbeeld aan Ostetud Hääl (Pokk) een fijne melodie toevoegt.
Als de groep internationaal wil opereren zou het handig zijn om de teksten in het Engels te (laten) vertalen of op zijn minst een korte uitleg erbij te geven. Nu staan er alleen Estse plaatsnamen vermeld achter elk nummer, ik ga ervan uit dat de liedjes daarvandaan komen en moet voor deze bespreking op mijn gevoel afgaan, zonder de inhoud te kennen. Op een of andere manier komen de liedjes heerlijk ritmisch over, soms door een woord vaak te herhalen, zoals in titelnummer Prigadi-Pragadi of in Hobusemäng en in Laula, Kuni Elad, maar ook door de vele rijmende klanken die in de teksten verwerkt zitten. Toch is het soms ook heel melodieus, zoals het romantisch aandoende Õhtu-Ilu. Erg vrolijk en tegelijk flink rockend is Imelaul. Op Haanja Miis zingen enkel de mannen, en stel je je zo een ruige hardrockband voor, grappig vind ik hier de trompet. Valge Jänes is een mooi vraag en antwoordlied, met voorzang door een van de zangeressen waarop de anderen invallen.
Al met al is Prigadi-Pragadi een heerlijk toegankelijk, ik zou bijna zeggen lichtvoetig, album dat lekker in het gehoor ligt en liefhebbers van Scandinavische folk zal aanspreken. En hoewel rock met de scheurende gitaren nadrukkelijk aanwezig is, wordt de folk er niet door verdrongen, integendeel, mijns inziens geeft het de oude muziek zelfs extra energie.
waardering 8,5
Mirjam Adriaans, Folkforum.nl
Album of the Week : Diskreetse Mango Trio : Prigadi-Pragadi [eng]
Diskreetse Mango Trio are a 9-piece Estonian folk band who play "mainly runo-songs, in the key of rock."
For those who've heard of Estonia, but aren't quite sure where it is (like I was), it's an independant country just across from Finland - they're separated by the Gulf of Finland.
They received the Estonian Music Award 2007 as Ethno/Folk Act of the Year and it's not hard to see why! Their tracks are all very powerful, most are upbeat and with 4 singers, the vocal lines are strong and lush.
The opening track of the album - Prigadi-Pragadi - starts off with Electric Guitar and Drums letting you know exactly what's in store from this vibrant band. Many of the tracks have a similar, danceable beat and driving rhythm.
Must naine introduces the Jaws Harp which sounds great and breaks up the texture. Õhtu-ilu features a beautiful Violin introduction and gorgeous vocal line.
The album rocks out at the end with Valge jänes (though there's a hidden-track later on called Taat, ära maga with a subtle arrangement which seems to move in and out of a few time signatures).
I found the music somewhat similar to two of my favourite bands - Värttinä and Garmana - so if you enjoy those bands, you'd certainly enjoy Diskreetse Mango Trio.
Nigel McLaughlin, World Music World
Diskreetse Mango Trio "Prigadi-Pragadi" [eng]
Estonian regilaul or runo songs are old recitative melodies, which may come as work songs, ballads or epic legends. In the 1860's Friedrich Reinhold Kreutzwald used them to compose the Estonian national epic "Kalevipoeg", though by the 20th century runo songs had almost passed into oblivion and survived only in certain places. The Diskreetse Mango Trio from Tallinn revived an entire genre. However, this young urban musicians did it their own way. Apart from a bit of fiddle and accordion this is seventies rock music, which reminds me a lot of the Celtic folk rock outfits of today. Yet, often having an medieval feeling, the songs are typical runo songs: up tempo question-and-answer-songs and some ballads. "Prigadi-Pragadi" is Estonian folk music on steroids. The Diskreetse Mango Trio is not a trio, but three squared which makes nine band members. So is the music: three squared, nine points out of ten.
Tom Keller, FolkWorld