Customs, AB Club Brussel
Customs sterker dan storm
Strak, het woord dat blijft hangen na dit uitverkochte concert van Customs in de AB Club. Strakke muziek, strak in het pak, strakke timing. Na de in Vlaanderen met succes overladen singles 'Rex' en 'Julia' én de lancering van hun debuutalbum 'Enter the Characters' op 26 oktober, was het uitkijken naar wat deze groep uit Leuven live in zijn mars had. Veel, zo bleek.
Oké, we zijn haast verplicht het even te hebben over de overeenkomsten met Interpol. Ja, de stem van zanger Kristof Uittebroek doet denken aan die van Paul Banks. Of omgekeerd. En ja, Customs speelt ook stevige melodieuze rock. Maar laten we de vergelijking daarbij laten. Customs verdient namelijk in de eerste plaats heel wat lof omdat het Customs is, niet omdat het klinkt als.
Een simpel 'goedenavond allemaal' gaf de aftrap voor vijftig minuten stevige Belgische rockmuziek. Opener 'The matador' greep de aanwezigen dadelijk bij het nekvel en we waren zowaar dankbaar dat we eerder weer, wind en een gevecht met een te goedkope paraplu hadden getrotseerd om in de AB te geraken.
Naast meeslepende gitaarakkoorden waren ook de jaren tachtig nadrukkelijk aanwezig. Gelukkig niet zozeer in de dresscode, maar des te meer in de muziek van Customs. De intro van 'Tonight we all stand out' deed even The Cure neerdalen over het viertal. The Smiths doken op in 'Violence' en 'We are ghosts', en we meenden zowaar zelfs Tom Sellecks Magnumsnor in het intense 'Talk more nonsense' te ontwaren.
Doorbraaknummer 'Rex' werd halfweg het concert ingezet en deed de applausbarometer van de AB voor de eerste keer écht doorslaan. Uittebroek vatte het even later perfect samen met: 'Hier hangt een neig sfeerke, dat past goed bij het volgende nummer.' Dat was het met striemende gitaren begeleide 'Where the moon spends his days', dat voor een volgend hoogtepunt zorgde in de strakke set.
Vervolgens zette Customs zijn liefde voor 80s-rockmuziek extra in de verf met de uitstekende cover 'Shine on' van The House of Love. 'Julia' voerde de AB daarna helemaal naar het kookpunt en deed ons verbaasd - hoewel ‘verschrikt' hier misschien beter op zijn plaats is - op de klok kijken omdat het einde al in zicht was. Gelukkig keerde de groep nog even terug en werden ons nog het tragere 'There's always room for one more poledance' en het hevige 'Shut up, Narcissus' voor de voeten geworpen.
In een recent interview met 'Focus Knack' gaf Uittebroek aan dat hij frontman was geworden bij gebrek aan betere kandidaten. Dat was er in ieder geval niet aan te zien. Zowel zijn stem als presence, en bij uitbreiding die van de hele groep, stonden er. Met twee singles en een album dat slechts enkele dagen eerder gelanceerd werd, kon je moeilijk een gedenkwaardig concert verwachten. Toch vloog het optreden voorbij en bleef de AB hunkerend naar meer achter.
Superorigineel en nieuw klinkt het niet, wat Customs brengt, maar ze brengen het wél goed. Vraag dat maar aan de aanwezigen in de AB Club, waar na afloop van het optreden net geen stormloop plaatsvond op de aangeboden cd's. Slotsom: een veelbelovend concert op een stormachtige zondagavond in november: we zijn zeer benieuwd naar het vervolg van Customs.
Koen Vanbrabant
© Cutting Edge -- 02 Nov 2009