This is a review from limbo-pillow.blogspot.com
The original review is in Turkish, but the reviewer kindly translate it to English for us to post here.
You can find the translation after the original review below :

Farklı coğrafyalardan bahsederken, uzun zamandır aklımda olan bir fikri uygulamaya geçebileceğimi fark ettim. Önemli gruplara ev sahipliği yapan Avrupa ülkelerinin yanı sıra, bazılarımızın haritada yerlerini bulmakta zorlanacağı üçüncü dünya ülkelerinden çıkan gruplar, kuş uçmaz kervan geçmez bir dağ patikasında yeşeren ve paha biçilemeyen dört yapraklı yonca gibiler. Bulması uğraş ve ihtimam gerektirse de, asla solmuyor ve masallardaki şifalı bitkilerin varlığına inanmamıza sebep oluyorlar. Marché La Void, kesinlikle bunlardan biri.

Endonezyalı Marché La Void'in ilk kaydı Cacophonia, sadece dört şarkıdan oluşmasıyla uzunluk yönünden bir hayal kırıklığı yaratıyor olsa da, dört yapraklı yonca metaforuna kusursuz bir uyum sağlayacak şekilde, ürkütücü bir yoğunluk ihtiva ediyor şüphesiz. Bu yaprakların klorofillerinde tanıdık kimyasallar var; örneğin vokallerde bir Thom Yorke havası olduğunu iddia etmek çok da yanlış olmaz, saklı bir acı geçiyor ses tellerinde vokalistin. Bunun yanında grubun genel havasında da bir Radiohead havası hakim, ilginç bir şekilde Radiohead'in Low'la evliliğinden doğan bir çocuk izlenimi yaratıyor bende Marché La Void; biraz baygın, melankolik, uzak ve tüm bunların yanında zerafetle dolu bir tad bırakıyor kulaklarımızda. Bilhassa şarkı sözlerinin pek önem arz etmediği post-rock yahut slowcore gruplarının genelinin aksine, anadilleri olmamasına rağmen çok etkileyici şarkı sözleriyle de ön plana çıkıyor grup, tüm bu özellikleriyle müthiş bir denge ve bütünlük barındırıyor.

2008 sonbaharında, tüm çiçeklerin solduğu dönemde yeni bir albüm çıkarma planında olan Marché La Void, uzak diyarlardaki nadide çiçek arayışımızın ilk kazanımını oluşturuyor Cacophonia ep'leri ile, bu yüzden kulaklarımıza kulaklık taktığımızı gibi değil de, yakamıza bir çiçek kondurduğumuzu düşünmeliyiz belki de, Marché La Void dinlerken.

Translation in English :

Talking about different places, I thought I could use an approach that was tingling on my mind for quite some time. Apart from European countries that gave birth to important bands, there are other bands that blossom in distant mountains. You might need extra effort to find them, but they make us believe -medical- herbs do exist, and they never wilt. Marche La Void, is certainly, one of those bands.
 
Cacophonia is the first record of Indonesian band Marche La Void; even though the EP has only 4 songs, but it's just more reason to believe Cacophonia is a four-leaf clover. The lenght of the album may disappoint you indeed, but the depth and density is certainly shocking. The chlorophylls of this plant has familiar chemicals; you might observe a Thom Yorke-like vocal style, not only soundwaves pass through his vocal cords, but a secret pain accompanies the internal music. I, on the other hand, think that Marche La Void is a secret child of Radiohead and Low, raised by post-rock monks, and now teaching their hidden knowledge with us; the knowledge of faint, distant, melancholic and delicate music.
 
If we are to look for flowers in autumn, we don't need to go to florists, if we have a Marche La Void record nearby. Thus we shouldn't simply listen to Cacophonia, we should listen to it like putting a graceful flower in our pockets.