Druk bezig aan een, misschien nieuw, nummer zit James Overbee op de voorkant van de hoes van “Stayin in Touch”. Busy with a, perhaps new, James Overbee number is on the front of the cover of "Stayin in Touch". Je krijgt de indruk te maken te hebben met een psychedelische zanger uit de roerige jaren zestig. You get the impression to have a psychedelic singer from the turbulent sixties. Het tegendeel zal je bewijzen, als je de klanken van zijn nieuwe cd hoort. The evidence will show you, if you the sounds of his new CD should be. Vanaf het moment dat hij zijn eerste woordjes kon zeggen was hij daarmee al druk in de weer, zegt zijn bio. From the moment the first words he could say he was already busy, says his bio. Hij krijgt de muziek met de paplepel ingegoten, want Pa Overbee is gospelzanger in een succesvolle southern gospel groep in Kentucky. He gets the music with the paplepel potted, because Dad is Overbee gospel singer in a successful southern gospel group in Kentucky. De taferelen, dat er altijd gejammed werd in de woonkamer door zijn vader en de overige groepsleden staat James het beste nog bij uit zijn jeugdjaren. The scenes that always gejammed was in the living room by his father and the other group is the best James still in his childhood years. De bluegrass vloog hem om de oren. The bluegrass flew him to the ears. Het liedjesschrijven heeft hij van zijn vader meegekregen, want die was al een succesvol songwriter. The song writing he inherited from his father, who was already a successful songwriter. Het moment dat zijn vader The Beatles “Abbey Road” voor hem speelt verandert zijn leven compleet. The moment that his father The Beatles "Abbey Road" for him is changing his life completely. Toen begreep hij wat Rock 'n Roll was. When he understood what Rock 'n Roll was. Op dat moment weet James het: hij wil net zoals zijn vader ook de muziekbusiness in en pakt zijn vaders gitaar. At that time, James knows it: he wants as his father also muziekbusiness and arrested his father's guitar. Het gitaarspelen heeft hij snel onder de knie en een jaar later is hij serieus aan het liedjesschrijven geslagen. The guitar playing, he quickly mastered and a year later he was seriously beaten to write songs. De daaropvolgende jaren zijn tijden van bandjes, vriendinnen en gebroken harten. The subsequent years are times of bands, friends and broken hearts. Muziek heeft in die tijd mijn leven gered, vindt hij over die afgelopen periode. Music in that time my life will find his last period. Het is dan in 2000 dat hij daadwerkelijk zijn debuutcd gaat opnemen “Made to Roll” met rootsy melodieuze liedjes, die lokaal behoorlijk vaak op de radio te horen is. It is in 2000 that he actually debuutcd record "Made to Roll with rootsymali melodic songs, which quite often on local radio to hear. Een aantal solo cd's met invloeden van Wilco en Neil Young volgen voordat hij zijn “Talking Machine” opricht, samen met longtime vriend Roy Lee centers die hij nog uit zijn jeugdjaren kent. A number of solo CD's with influences from Wilco and Neil Young before his "Talking Machine" founder, along with long time friend Roy Lee Centers, which he still has his childhood years. “Stayin in Touch”, die geproduceerd is door James, Roy en Bruce Chaney (Blind Justice) typeert een mix van folk, country, americana en rootsrock. "Stayin in Touch", produced by James, Roy and Bruce Chaney (Blind Justice) typifies a mix of folk, country, americana and rootsrock. Tien eigen geschreven lekker in het gehoorliggende Ten written own good in the ear composities met een melodieuze ondertoon. compositions with a melodic undertone. Schitterende rootsrock in nummers als “Stayin in Touch”, “Fare Thee Well”en “Cigarette Girl” zetten de toon van dit levendige album. Beautiful rootsrock in songs like "Stayin in Touch," "Fare Thee Well" and "Cigarette Girl" set the tone of this lively album. De akoestische gitaar hanterend door James Overbee in het country-achtige “Before The End of summer”, die direkt bij de eerste tonen van het nummer al in je kop blijven hangen. The acoustic guitar by James Overbee handling in the country-like "Before The End of summer, which direct the first show of the song in your head hanging. Lekker scheurende gitaar geluiden schuwen James en zijn Talking Machine ook niet op “Stayin in Touch”. Good guitar sounds scheurende shy James and his Talking Machine nor "Stayin in Touch". “I'm in Love” en “Town of Thieves” zijn daarvan het beste voorbeeld. "I'm in Love" and "Town of Thieves" are the best example. De gitaarsoli vliegen om je oren. The guitar solos fly around your ears. Helaas vinden ze het na vier minuten genoeg geweest en wordt de fade-out knop gehanteerd. Unfortunately they find enough after four minutes and the fade-out button used. Jammer, want van mij mogen ze in de stijl van Neil Young & Crazy Horse nog minutenlang de gitaargevechten ten toon spreiden. Too bad, because I think they in the style of Neil Young & Crazy Horse still minutes the guitar battles display. Het waarom van een elektrische en een akoestische versie van het nummer “Fare Thee Well” is mij een raadsel. The rationale of an electrical and an acoustic version of the song "Fare Thee Well" is a mystery to me. Feit is wel dat James van het nummer twee compleet verschillende uitvoeringen weet te maken. The fact that James is the number two completely different versions know it. Lekker ombehouwen met zijn elektrische gitaar en heel erg ingetogen op zijn akoestische gitaar. Beautiful ombehouwen with his electric guitar and very subdued on his acoustic guitar. Het geeft dan ook gelijk aan waar zijn kracht ligt. And it is equal to where his strength lies. Enerzijds kan hij zijn emoties kwijt in akoestische folkliedjes en kan hij weer zijn zinnen verzetten als hij zijn elektrische gitaar omhangt. First, he lost his emotions in acoustic folk songs and he can back up his sentences as his electric guitar omhangt. Een kanttekening wil ik nog plaatsen.  Zo af en toe rammelt het wat betreft de produktie. One note, I would place. If occasionally a little shaky on the production. Maar ja, zal u als lezer zeggen, de recensent heeft altijd wat te zeuren. But yes, you as reader will say, the reviewer has always something to whine. Met een cd die gaat over het dagelijkse leven met zijn fijne en minder leuke momenten is “Stayin in Touch” van James Overbee & the Talking Machine een cd, die je snel oppakt en minder gauw weer teruglegt. With a CD that is about everyday life with its fine and less funny moments "Stayin in Touch" by James Overbee & the Talking Machine a CD, you quickly pick up and less likely back it.

reviewed by Johan Schoenmakers