I N T E R V I E W
R E V I E W S
"Het viel me op dat dat de Belgen dit jaar uitzonderlijk goed waren", vindt organisator Bertrand Flamang. "Zeker twee keer, met Aka Moon (10 juli) en Briskey (16 juli), vond ik de Belgen het sterkste concert van de dag."
"Openen op dag zes van Gent Jazz was weggelegd voor het Belgische Briskey, meteen de enige band die met wat goede wil onder jazz te categoriseren viel. Het stralende zonnetje buiten de tent stond in schril contrast met de donkere bigbandsoundtrack die binnen de tent te horen viel. Briskey, voor de gelegenheid in een achtkoppige bezetting, is zowat het soloproject van orkestleider Gert Keunen, maar het was zangeres Dona Alberti die eens te meer met alle eer ging lopen - een immer ravissante Isolde Lasoen op drum ten spijt. Als een volleerde Shirley Bassey zoog de lady in red alle aandacht naar zich toe met power en flair die je van een bleekscheet niet zou verwachten. Het was dan ook vooral in de nummers met haar dat de mix van samples en jazz van Briskey - denk John Barry, denk Duke Ellington - wist te overtuigen. Smaakte naar meer, bij voorkeur in een nachtelijke setting die beter bij hun noir past."
"Mooi volk ook op het podium met Isolde Lasoen, één van de muzikanten die deel uitmaakt van de groep rond Gert Keunen. De eerlijkheid gebiedt me te zeggen dat ik hen al een tijd uit het oog was verloren, en daar waar er in hun vroege werk nog vrij veel elektronische invloeden waren had Briskey vanavond misschien wel het hoogste jazz-gehalte op de affiche. Persoonlijke randopmerking: hoewel de zangeres (Dorona Alberti) een fantastische stem heeft vind ik dat de sound van Briskey evengoed tot zijn recht komt zonder vocals."
"Briskey (Belgisch) was met zijn 'fusion' muzikaal heel boeiend"
P I C T U R E S
libelia
Thomas Verfaille, CuttingEdge
Bruno Bollaert