Hereby you find the 3 reviews of Westtalent (selections, semi finals and finals)
other reviews can be found
HERE (NIJMEGEN) and
HERE (ECLECTRO, NL) and
HERE (FEST ENTREPOT, MOONARTGALLERY)SELECTIONS (JH T KALF)
"'t Was in orde", "het optreden was af", "dit wil je op plaat horen". Amper drie groepen ver en Franky had al het juiste vermoeden dat "de vloeibare sound", "de gedoseerde klankkleuren" en "de uitstekende setopbouw (dat afsluitende derde nummer !)" van het elektronicacollectief QuiOui de groep de overwinning zouden opleveren. Franky die ondanks zijn leeftijd en het ruime aanbod hippieplaten in zijn collectie vertrouwd is met het fenomeen elektronica meende dat vergelijkingen met Trentemøller, Tortoise en Laurent Garnier niet uit de lucht gegrepen waren. Zijn vier intelligente medestanders beaamden dat en voegden er aan toe dat er terecht een saxofonist van de partij was, dat de gitarist de handleiding ' de principes van de herontdekking van het instrument prima had verteerd en dat het optreden- "een bolletje wol op een bedje van Duyster en minimale house"- boeide van begin tot einde. Franky dankt de jury voor zo veel expertise.
SEMI FINALS
Franky weet dat hij in herhaling valt maar hij schrijft het toch: "het optreden van QuiOui was af." Zijn disgenoten traden hem bij: "mooi", "warm", "beter dan in Veldegem", "nu zijn we nog meer overtuigd". Franky die een stijgende lijn en een sfeervolle lichtshow opmerkte meende dat de bononbowinterelektronica van QuiOui niet zou misstaan als soundtrack bij 'Sneeuwland', een roman van de Japanse schrijver Yasunari Kawabata, tevens de auteur van 'De Meester Van Het Go-Spel': Franky vindt dat hij met deze hints al te veel informatie prijsgeeft. Afronden doet Franky met een enthousiaste strijdkreet: lang leve de xylofoon!
FINAL
QuiOui had de hint van Franky moeten vatten. Franky omschreef de fender rhodes-man van het elektronicagezelschap iedere keer als de prins van westtalent. Nu heeft Franky een bijzonder scherpe vraag in petto: Wat is de definitie van een prins? Een troonopvolger van iemand op een hoger schavot, tiens. Vandaar: logische tweede plaats en 750 euro voor QuiOui. De groep speelde wel de meest opwindende Laurent Garnier-set van hun Westtalenttrip, het nieuwe nummer was bijzonder geslaagd (Franky zegt bravo) en de gitarist zette met zijn harmoniekjes en fingerpicking nog maar eens zijn talent in de verf. Franky's prins (wat doet ie dat goed met de xylofoonstokken tussen de tanden) is bovendien een zeer bedreven toetsenman. Als Franky echter één bescheiden tip mag aanbrengen, dan zou die luiden: dosering. De fender rhodes klinkt soms als een iets te funky tapijt bovenop de bolletjeswolwintermuziek van QuiOui. Mocht er trouwens iemand beweren dat de groep niet won omdat de percussionist voorgeprogrammeerde beats uit zijn laptop liet afspelen, dan zal Franky daar nu komaf mee maken. Niet het middel telt, wel het doel: goede muziek. En Franky verwacht zich binnenkort aan een geslaagd QuiOui-album waarop meer dansbare nummers een mooi geheel vormen met ijle, vloeibare elektronicatracks. Franky gelooft in QuiOui en is er van overtuigd dat zijn visionaire gedachten steek houden. Het zelfvertrouwen, één van de sterke punten van Franky, is er bij QuiOui. Een mooie toekomst lijkt een logisch vervolg. "Hoe kan het ook anders", bulderde Franky's goede vriend Jaap Roofingbrander: "met al die wijven die dat soort friemelmuziek graag horen zullen ze werk genoeg hebben."
cheers!