..:namespace prefix = o ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:office" />
Heyhey,
The Festival sur le Niger is in full swing, but I'm behind a computer that refuses to connect me to the web. However, this does not withhold me from writing something, the upblogging has to wait. We left Segou with a rented car yesterday, while our chauffeur, Vieux, played tapes with hunter songs from the Wassoulou and the old orchestra of Segou. The epic chants are not understandable for Westerners, but Lobi and Viuex listened with great interest. „C'est trés important, ça!", Lobi said. Maybe one day I will find out what the gentleman on the tape was proclamating for a full hour…
The raod to Segou is a stretch of asphalt through a dry landscape, where groups of clay houses are supposed to be tiny villages that did make it as a spot on the map. With a piebreak of two and within three hourse, we made it to the city of ..:namespace prefix = st1 ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:smarttags" />Mali's first kings: Segou. The centre is obviously greener and more scattered than that of Bamako, but the business of the festival in omnipresent. The bureaucratic labour that had to be done after arrival at the central rendez vous was something I managed to warn my fellow travellers for. Luckily we managed to arrange everything withing three ours, after which we left with our wristbands to the accommodation. Unlike last year, when we stayed in new villas where walked out of painted like Indians by the fresh plaster, we are staying on a boat that is located next to the festival terrain.
The concerts which we filmed last night on the main stage were very varied. The highlights were the set of Abdoulaye Diabaté, who was skipping around the stage like Malian Wilson Picket, and Habib Koité, who managed to skip off the stage during his set. When we interviewed him this morning, his leg was still stiff due to an overstretched muscle. The day after tomorrow he will leave for an African tour. The concerts of tonight include artists like Afel Bocoum, Bassekou Kouyate and Salif Keita. Lets see if we can drag him for the camera. In the meantime it's strolling around on the festival terrain and refusing salesmen, while seeking shelter for the hot midday sun.
Heyhey,
Het Festival sur le Niger is inmiddels in volle gang, maar ik zit nu achter een computer die maar geen contact will maken met het web. Dat weerhoud mij natuurlijk niet van iets te schrijven, het upbloggen moet maar even wachten. Gisteren zijn we vroeg met een gehuurde auto uit Bamako vertrokken. De chauffeur, Vieux, draaide onderweg bandjes met onder meer de jagersmuziek van de Wassoulou en het oude orkest van Segou. De epische vertellingen gaan je als Westerling voorbij, maar Lobi en Vieux luisterden met de grootste belangstelling. „C'est trés important, ça!" aldus Lobi. Misschien kom ik er ooit nog eens achter wat die meneer op de tape een uur lang onafgebroken proclameerde...
De weg naar Segou is een streep asfalt door een dor landschap, waar groepjes lemen huisjes dorpjes moeten voorstellen die het niet eens geschopt hebben tot een vlek op de kaart. Met een plaspauze of twee waren we binnen drie uur in de stad van van Malis eerste koningen: Segou. Het centrum is meer vernippert en groener dan dat van Bamako, maar de drukte rond het festival is overal zichtbaar. De bureaucratische rompslomp die ons bij aankomst op de centrale regelplek stond te wachten was iets waar ik ons gezelschap vantevoren voor had gewaarschuwd. Gelukkig konden we alles in een kleine drie uur rondmaken en reden we met onze ‚wristbands' door naar de accomedatie. Dit keer geen net afgebouwde villa, zoals vorig jaar, waar we door de verse kalk geschminkt als indianen naar buiten wandelenden. Voor deze editie kregen we ieder een kajuit toegewezen op een grote boot, vlak naast het festivalterrein.
De concerten die we gisteravond op het hoofdpodium hebben gefilmd waren erg afwisselend. Hoogtepunt van de avond waren de sets van Abdoulaye Diabaté, die als de Malinese Wilson Picket over het podium stuiterde, en Habib Koité, die het zelfs voor elkaar kreeg om tijdens zijn optreden van het podium af te stuiteren. Toen we hem vanochtend voor onze film interviewden liep hij nog mank vanwegen een verrekte spier in zijn kuit. Overmorgen vertrekt hij voor een Afrikaanse tournee. Vanavond zijn er optredens van Afel Bocoum, Bassekou Kouyate en Salif Keita. Eens kijken of we de laatstgenoemde ook voor de camera kunnen slepen. Ondertussen is het lekker over het festivalterrein hobbelen, verkopers afwimpelen, en beschutting zoeken voor de felle middagzon.
Kambe
Joep