Asice.net

Brat Pack from Nijmegen made a great first impression in 2006 with a demo that was later re-issued as a seven inch. The band now returns with a full length album that's easily one of the best Dutch hardcore/punk rock releases of the last few years.

"Hate the Neighbours" is made up of thirteen impressive bursts of energy that, since not too many bands are currently playing hardcore punk like it was made in California in the mid to late 80's, sound nicely refreshing. There are "S&M Airlines" and "Ribbed" era NOFX influences all over the melodic guitar parts on this album, but the explosive rhythm section, pissed off vocals and intense performance give this album much more of a hardcore edge than NOFX ever had. With their fusion of melodic punk rock and fast hardcore, Brat Pack is not just bridging a gap, they make it sound like there never was a gap to begin with.

The really powerful, thick production by Menno Bakker and great cover art by Ronald Huiskes round off a, for as far as I'm concerned, flawless release.

Rating: 5/5 

This Dutch band sounds like a mixture of the Accused (musically, but especially the vocals) and NoFX, high on RKL. These 13 songs sounds pretty good and are performed with a certain bite; it's definitely more oldschool than cali-punk. Songs like 'Soft Money' and 'Observations' can be described as hardcore-grenades, but there are also rocking parts and songs with a rocking edge like 'Xenophobe' and 'No Questions'. The production is crunchy, agressive and fits pretty well with the songs. Both guitars of this 5-man-band got an added value, combine powerful riffs with melodic stuff and make me think of the intro of NoFX's 'Malachi Crunch'. The band started out in 2006 and you can find them on the OX-cd added to this issue. Make sure to check it out! ....

Rating: 8/10 

Europunk.net

Yes, ye olde days of punke had a musical resurrection awhile back which took us back to the future of late 80's punk/hardcore. And me? I couldn't be happier! I won't go into my passion for 80's punk and core nor the whole revival thing I've been seeing in Holland, but I'll tell yall I've seen some pretty awesome bands come and go. Anywho… now its Brat Pack's turn to prove their worth.

I don't know how well-known Brat Pack is for all the Europunkers so first things first. The band consists of members of Citizens Patrol, My Reply, Beans, The Bips and Code Blue. Apart from maybe the first two those bands sound kinda different. If you'd ask me (and I'm the guy writing so I guess in a way you just have to roll with this) Brat Pack is all about five young dudes who've spent a great deal of their time worshipping at the altar of hardcorepunk, and who wanted to pay their homage to this amazing musical era. And lemme say this: Lyrical, musical and even in the artwork department they do one hell of a job! I'd like to go even further and state that Hate The Neighbours proves that this band is worthy of shelf space directly alongside your Minor Threat, NOFX and RKL-records. Now how's that for a compliment? Oh, and I just wanted to add a double thumbs up to Menno Bakker, Ronald Huiskes and my buddy Nico van Montfort for their effort put into this album as for artwork, production and mastering.

So, yeah, you've heard all this before, it's true. In fact, you might've literally heard some of it before, since some tracks were either on the demo or on the mighty Glory Days EP (out on Angry Youth) But chances are, you've not heard this done much better since the first wave of hardcorepunks two decades back.

So I'll admit that I'm impressed with the effort, as you can tell, but I still need to add that a full length is very difficult task for bands in this specific genre. I guess I'm not that fond of the somewhat slower songs or perhaps it just takes alittle more time on these old ears? Either way, I just wanna say that overall this turned out to be a great fuckin' record.

Lets all relish in the joy of pure hard hittin' punkrock. All hail the Brat Pack! Both this Dutch band as all the movies Emilio Estevez, Anthony Michael Hall, Rob Lowe, Andrew McCarthy, Demi Moore, Judd Nelson, Molly Ringwald and Ally Sheedy ever made!!

Besonders gefällt mir der Schwung, diese Energie, welche mich genauso wie die Musik stark an die begnadeten RKL erinnert. Im Vergleich zur Single haben BRAT PACK etwas das Tempo rausgenommen, sind nicht mehr ganz so überschwänglich und explosiv. Das ist eigentlich die normale Entwicklung. Weg von unbändiger Wut, hin zu mehr strukturierten, weiterentwickelten Songs. Daher klingen sie gelegentlich etwas nach ADOLESCENTS, z.B. beim Titeltrack. Sehr zu gefallen weiss einmal mehr auch das Coverartwork im Comicstil. Pogo, Zerstörung, Chaos. Das gibt..s dann auch noch mal als Poster. BRAT PACK spielen aggressiven, absolut knallenden Hardcorepunk mit starker 80s-Kante. Tipp !!! Dirty Faces Rec.

Roar Ezine

Een tijdje geleden was hier de review van Antillectuals Testimony te vinden, waarin ik hun Nederlands beste punk band noemde. Deze titel moeten ze, helaas voor hen, gaan delen met stadsgenoten Brat Pack.

Hoewel de punkrock van Bratpack van een heel andere pakkie an is als dat van Antillectual is het wel pure punkrock dat hier de klok slaat! Bratpak grijpt met Hate The Neighbours terug naar de sound van de jaren 80, toen punkrock nog niet commercial geëxploiteerd was en bands als Dead Boys, Adolescents, Rich kids on LSD maar ook de oude NoFX vaandeldragers waren!

13 nummers lang vliegen de gitaar riffs, solootjes en licks je om de oren, samen met een knallende basgitaar en snelle drums wordt er een speelse mix neergezet die je terug in de tijd neemt. De zang van zanger Kenny (Citizens Patrol) gecombineerd met de lyrics en het artwork, verworden precies de naam van de band, en het geheel klinkt als een op hol geslagen stelletje pubers.

Het blijft een raadsel wat de buren de mannen van Bratpack precies aan hebben gedaan, maar een bosje bloemen is wel op zijn plaats. Dankzij hen, hebben we hier een plak in ons handen die vol staat met puike punkrock tunes

Up Magazine

De ster van deze Nederlandse band is rijzende, en terecht. Zelden werd pure hardcore en snelle punk op zo'n manier gecombineerd. Of die band moet RKL heten. Maar RKL bestaat niet meer en Bratpack doet eigenlijk ook denken aan de beginjaren van NOFX en zelfs Minor Threat. Puntje van kritiek is dat niet alle nummers even sterk zijn, maar 'Sick Burn', het titelnummer en 'Shadows' maken dat al goed. Echt een album om je skateboard voor uit de schuur te halen en lekker over straat te knallen. Schijt aan alles.
Rating: 80/100

Oor Magazine

Wie kent ze nog, jaren tachtig films als The Breakfast Club en St. Elmo's Fire waarin steeds nagenoeg dezelfde cast speelde? Heus jeugdsentiment voor twintigers en dertigers van nu. Het acterende groepje tienersterren, onder leiding van Molly Ringwald, Rob Lowe en Emilio Estevez kreeg destijds geuzennaam Brat Pack toebedeeld. Dat fenomeen inspireerde in 2006 vijf Nijmeegse punkrockers om een band te beginnen. Vreemd genoeg halen ze hun inspiratie elders. Bij NOFX bijvoorbeeld, zoals te horen is aan het S&M Airlines-achtige gitaargeluid in opener Sick Burn. Of bij Satanic Surfers. De partijen van Rody doen namelijk wel erg denken aan de metalen bassound van de Zweden. Die laatste band horen we trouwens ook terug in de vette gitaarlick aan het begin van Radio, terwijl het intro van No Questions Asked opnieuw herinnert aan oud NOFX-materiaal. De invloeden liggen er dik bovenop. Dat we dit niet als negatief ervaren, heeft de groep te danken aan de onderscheidende hardcoresound, het strakke spel, de sterke songs en een gepaste fuck you-attitude, Die laatste houding komt vooral op het conto van zanger Kenny. Hij maakt het grote verschil. Als een boze Kevin Aper spuugt hij zijn teksten uit en voegt gepaste nonchalance toe aan het geheel. Genoeg om Hate The Neighbours naar een internationaal punkrockniveau te tillen. Complimenten. Ook voor het prachtige artwork, inclusief uitklapposter, kartonnen omhoes en uitgeslapen RKL-link. WOUTER DIELESEN

Punx.nl

Brat Pack is back, en iedereen moet het weten, de buren incluis! Gezien de boze brief die de buurman af kwam leveren laatst is hij al bekend geraakt met de demo van deze band en ik denk dat sowieso in Nederland het gros van de liefhebbers van RKL, NOFX en andere West Coast hardcorepunk ook wel bekend zijn met deze mannen. Mocht dit niet het geval zijn kan ik alvast verklappen dat je dit album zeker moet gaan schaffen. Hetzeflde geldt uiteraard voor diegene die al wel bekend zijn met de band.

Om meteen de azijnzeikers, die alleen hard gaan op de demo, de mond te snoeren zeg ik dat het nog steeds de snelle hardcorepunkliedjes met gevatte maatschappijkritische teksten zijn die de boventoon voeren. Maar (er is altijd een maar!) behalve hoge snelheden is er ook plaats voor het ietswat getemperde melodieuze werk. Er zullen zondermeer mensen zijn die misschien gehoopt hadden op alleen maar peilsnelle hardcorepunk, maar dat is eigenlijk ook niet het enige doel waar Brat Pack op schiet. Juist de combinatie en afwisseling zorgen dat deze band boven het maaiveld uitkomt.

Pileons, skatepunk, circlepit, hardcore, meezingrefreintjes, fingerpoints, punkrock, riedeltjes... Noem maar op! Het heeft allemaal een plek op deze langspeler. Het geheel is uiteindelijk fris en toont aan hoe gemakkelijk de mannen uit het oosten des lands pakkende liedjes uit de mouw kunnen schudden.

Met deze goed in elkaar gedrukte, afwisselende hardcorepunkrock minihitjes en uitstekende productie twijfel ik er niet aan dat Brat Pack ook internationaal een potje gaat breken. Ik ben in ieder geval erg te spreken over Hate The Neighbours. Nu mijn buurman nog.

Rating: 82/100

Mazzel Gijs Zine

Bij de tijd dat ik deze review heb geschreven is de plaat al zo'n 8 keer voorbij gekomen. Na het horen van de demo in 2007 wilde ik koste wat kost die band zo snel mogelijk zien. Dat ik daarvoor 2 en half uur mocht afreizen vond ik toen al geen probleem. Live maakten ze het alleen maar meer waar. de sound van westcoast punk zoals oude bad religion, Nofx met de rauwheid van de oxnard bands zoals stalag 13, RKL, aggression en ook 7 seconds is hoorbaar en maakte me direct fan. Het basgeluid doet me denken aan operation ivy door de verscheidene loopjes die af en toe voorbijkomen. Nu is dan de lp dan uit en al menig rondje is er hier rondgerend en proberen mee te zingen lukt al aardig met de nwe songs. Ook enkele nummers die op de demo stonden zijn terug te horen in een nwe sound.
Spending money begint met een gitaarintro die op het beste werk van Nofx niet had misstaan, maar daarna gaat het gastpedaal even wat meer in wat Nofx nooit zo gehaald heeft, nummer is over voordat je het doorhebt, supercatchy weer zoals je van de Bratpack gewend bent, maar er zijn ook wat veranderingen te ontdekken. De nummers hebben meer breaks en er wordt gestoeid met solo's en aparte tempowisselingen. Het nummer hate the neighbours zal live een instant meezinger gaan worden, want wie heeft geen problemen met zijn buren en wil daar graag over meezingen, nu heb ik zelf een megacoole buurman, but that's a different story. Mijn persoonlijke favoriet op de plaat is het nummer self pity and ignorance, de riffs met de gitaarverhogingen van de 2e gitaar geven me kippevel, melodielijnen supermooi en toch blijft het ruig klinken, toch hoort deze band opelk strandfeest thuis, cocktails erbij en circlepits all the time. Nu schijnt de zon volop in mijn woonkamer en geniet ik opnieuw van de plaat, kijk al uit naar de zomer, de soundtrack is klaar, zwembroek kan al bijna uit de kast. Soms koop je maar 1 plaat in het jaar, zorg ervoor dat het dan deze plaat is, je jaar kan niet meer stuk. Kijk ook alweer uit naar de volgende show van deze band want ze missen is elke keer weer jammer.