Kortom gezegd, t gaat hier super goed met me, heb al mooie onvergetelijke momenten gekend, teveel op nu in 1,2,3  op te sommen, maar ik zal mijn best doen.

Toen ik in Singapore aankwam, werd ik al direct goed ontvangen bij Marilyn en de vrienden.

Alhoewel Singapore niet mijn favoriete land is, heb ik er een paar goeie vrienden aan over gehouden. Mensen die van het leven profiteren door op de gekste momenten een feestje te bouwen of ergens spontaan heen te sjeezen als het weer eventjes wat saai wordt. Een enorm leuk volkje dat me nauw aan het hart ligt en ik als een paar van mijn betere vrienden zal blijven beschouwen.

Het is best indrukwekkend hoe het land groeit, op economisch vlak is het precies een sneltrein die net goed op gang gekomen is.

Ik heb een paar keer de kans gehad om met An mee te gaan audio- en videosystemen te plaatsen. Zo kreeg ik de rijke buurten een beetje te zien, ongelofelijk hoe er sommigen leven. Super design huizen met het beste van het beste opgebouwd. Sommigen hebben er meerdere home cinemas met een audiosysteem waar veel producers van dromen.

Dit staat zo hard in contrast met hoe de meeste gezinnnen er wonen. Er is een enorme kloof tussen arm en rijk.

Na ongeveer een maand bracht Riet me het eerste Belgische bezoek op mijn reis. Wat een enorme leuke verrassing was. Volgende keer hebben we hopelijk meer tijd om ook iets te kunnen gaan drinken en nog eens goed plat te gaan van het lachen zoals we meestal doen als we mekaar zien. 

In Homeclub heb ik bijna wekelijks de kans gehad om er te spelen. Telkens voor een geweldig, prettig gestoord volk. De psytrance scene is er best klein en je maakt er nog de reacties mee van enkele jaren geleden in Belgie op feesten. Sommigen hebben dan misschien wel eens iets over de muziek gehoord, maar nog nooit een feestje meegemaakt. En ze gaan er verdomd hard in op als ze eenmaal de vibe te pakken hebben.

En dan is er de groep full on party lovers waarmee ik samen gewoond heb met hun Maleisische vrienden. Felt just like home at some moments.

Kelvin en Roy, de twee bazen van de club, vonden mijn stijl zo goed dat ze me carte blanche gaven om er bijna iedere keer als ik zin heb te spelen.

Er is intussen al sprake van een Kairoo label night. (Sven, ik hou u hier nog van op de hoogte)

Thanx to Omproject and Homeclub for the crazy parties!!! Hope we can repeat it more often.

 Foto's Singapore

Omdat de drukte, de onpersoonlijke sfeer op straat, de 1001 wetten op de stomste dingen en het "Big Brother is watching you" gevoel me te erg werd vertrok ik na een maand of twee naar Thailand, om er een paar vrienden op te zoeken zoals Nu en de Oozebar crew in Bangkok en Peter op Koh Samui.

Tijdens mijn verblijf in thailand leek het er precies op dat ik nog steeds in België zat, ongelofelijk hoeveel belgen ik tegen het lijf ben gelopen. En met bijna allemaal had ik gemeenschappelijke vrienden.

In Bangkok viel ik al direct op een feest van de mannen van Ooze, sfeer alom. Ik ben er een dag of 5 blijven hangen, toen werd het hoog tijd voor de relaxede sfeer op Koh Tao.

Eindelijk terug zon, zee, strand en adembenemende views over het eiland.

Hin Wong bay, Freedom beach en Tanote waren geweldig om te zien. Just like island life should be. Alleen jammer van de nogal overdreven aanwezigheid van bezopen Engelsen met hun "Temptation Island" juppy gedrag op Sairee beach. Degoutant...

Hier op Koh Tao ben ik Peter gaan bezoeken en heb ik Herman en Veerle uit Antwerpen leren kennen. Sommigen onder jullie zullen hun wel kennen. Het is een super relaxed koppel, ben blij dat ik hun heb leren kennen. Ze brachten een enorme meerwaarde aan mijn verblijf daar.

Ze wonen hier in een huisje dat een zicht heeft zoals geen ander huis zal hebben, tegen de berg aan met een killer view over de zee, waar je de mooiste zonsondergang kon zien terwijl een legertje termieten het balkon probeerde te veroveren en reuze vleermuizen over je hoofd rondcirkelen met het grappige kabaal van geckos op de achtergrond.

Met hun en Peter ben ik een dag naar Koh Pangan geweest om naar de Half Moon Party te gaan. We hebben ons er ziek gelachen, lang niet meer zo een lol gehad op een feest, en damn Herman, uwe humor... gieren maat. 

Ik was wel even enorm bang dat ik malaria of dengué had opgelopen, op korte tijd twee keer serieus ziek geweest. De eerste keer viel nog redelijk mee, maar de tweede was een lijdensweg van enkele dagen. Maar zoals ze zeggen: what doesn't kill you, makes you only stronger.

Voor het eerst heb ik hier ook een tropische storm zien opkomen, dan overvalt je wel even een gevoel van klein en nietig te zijn. Het was een prachtig schouwspel van la Pacha Mama, de kleuren en vormen van de wolken, de wind die opzet en extreme temperatuurswisselingen meebrengt... Magic... Check de foto's

In mijn tweede week Koh Tao zijn Fars en Schevelien aangekomen, weeral een aangename verrassing. Ze hebben me uit een comateuze slaap doen ontwaken. De nacht ervoor hadden Peter en ik het nogal netjes en stevig uitgehangen.

Zo snel als ze geacclimatiseerd waren heb ik ze op een tochtje over het eiland genomen zodat ze de mooie stranden die ik had gezien zelf mochten meemaken.

Echt, thanx dat jullie zijn langs gekomen, het deed me keiveel plezier. Jammer dat mijn drang om verder te reizen te groot werd en dat onze wegen zich redelijk snel scheidden.

Foto's Koh Tao

Na de nogal woelige boottocht naar het vaste land werd ik er nogmaals op gewezen dat de wereld piepklein is. Ik ontmoette Pieter, Gwen en Sandy uit Belgie. San kende Jan (Toko) en Pieter kende Tom met zijn beste knorrende huisgenoot Fonzy.

San doet vrijwilligerswerk ergens in de buurt van Kanchanaburi en ze zou normaal met Gwen terugkeren naar daar totdat ze hoorden dat ik in Bangkok moest spelen. Plannen wijzigen was een kleine moeite voor hun, dus gaat er eens deftig gefeest worden met een paar nieuwe Belgische gezichtjes.

Op de nachttrein naar Bangkok ontmoette ik Andreas, een uiterst boeiende kerel uit Duitsland die al 12 jaar op Koh pangan woont.

In Bangkok aangekomen besloten Pieter en ik om binnen een paar dagen samen erop uit te trekken richting het noorden, op naar Chiang Mai en Pai.

Na een slopende tocht met de bus, waar een paar luidruchtige Israelis het niet nodig vonden om rekening te houden met de rest van het volk kwamen we in Chiang Mai aan. Ik was verrast door de rust die er in het oude stadsgedeelte hing.

Pieter en ik besloten om er direct een brommer te huren om de streek wat te gaan verkennen. En damn, de bergen zijn mooi.

Maar het zou nog mooier worden, de dag erna zijn we in een heuse "Alice in wonderland" tempel aangekomen. We konden onze ogen niet geloven, net alsof we zelf door "the looking glass" gelopen waren. Verwelkomd door het witte konijn en een drie koppige olifant liepen we een pracht van een tempel binnen met de gekste beelden van dieren en serieus mooie beelden van buddha. Om het nog trippier te maken zagen we een regenboog toen we er vertrokken die de hele tijd naast ons is blijven hangen totdat we terug in Chiang Mai stonden.

De dag erna besloten we naar Pai te vertrekken, het hippie stadje richting de grens met Byrma. Toen de minibus ons kwam oppikken zag ik er Nele en haar moeder in zitten, tweede keer op een week tijd.

Sorry Wout, ze vertelde me dat ge haar gevraagd had om me mee terug naar Belgie te brengen. Maar da zal niet lukken, het leven is hier veeeeeel te goed. Ik heb een beter idee, kom naar hier, ik beloof u da ge er geen spijt van zult krijgen. Hier is meer fun als in België en breng de Kermtcentraaltjes mee.

In Pai besefte ik al snel dat ik te veel tijd had verloren in Koh Tao. This is the life how I like it the most. Alles rustig aan, super vriendelijke mensen, een bijna surreële omgeving... Ik kreeg al direct spijt dat ik al snel terug naar Bangkok zou moeten gaan om dan door te vliegen naar Singapore en uiteindelijk Indonesie. Maar ja, het zal er niet weg lopen en terug gaan doe ik 100% zeker.
Ik ben letterlijk verliefd geworden op de streek daar, ik kan nog steeds moeilijk vatten hoe vriendelijk iedereen er is en hoe verdomd adembenemend de omgeving is.

Op een paar tochten met de brommer zagen we warm waterbronnen, een prachtige grot die stonk naar vleermuizenkak, maar te mooi was om waar te zijn en zichten over valeien waar je sprakeloos naar kon blijven staren.

En we hebben de arm der wet ook een beetje beter leren kennen. Blijkbaar waren de lonen niet gestort en vonden ze geen beter idee dan alle toeristen op het dragen van een helm te controleren. 200 bath aan ons been, niet onoverkomelijk, maar de schoftjes in hun strakke bruine pak vonden het me net iets te grappig allemaal.

Dus na een veel te kort veblijf in Pai ging de reis terug naar Bangkok waar ik Lars en Evelien gelukkig nog even heb gezien voor ik naar Singapore vertrok, zodat we nog deftig wat konden bijpraten en afscheid nemen.

Foto's Pai

Het was me even een hectische tijd, in Singapore aangkomen moest ik nog 1001 dingen snel regelen, voordat we allemaal naar Homeclub vertrokken voor een deftig feestje met de mensen van Omproject. Wat natuurlijk weer ouderwets uit de hand liep zodat ik toen ik wakker werd nog juist een uur had om op de luchthaven te geraken om naar Bali te vertrekken.

Maar dat verhaaltje  met een  uitgebreid verslag over  Psychedelic Beach  Beats in Gili  Air komt  er  later nog aan. ;)

PS

To all the people who crossed my path during the last few months, it was really nice to have met you guys/girls. I had heaps of fun with all of you and I hope we will meet soon again!

Herman en Veerle, ik hoop jullie ook snel weer terug te kunnen zien, het was enorm leuk op Koh Tao en ik zal mijn uiterste best doen om tot Nieuw Zeeland te geraken tegen de tijd dat jullie daar zijn. Trouwens, veel succes met jullie cursus voor dive instructor.

Peter, hopelijk zie ik u nog verschijnen hier in Indonesie.

Pieter, nog eens ne dikke merci voor de beestige tijd in Chiang Mai en Pai. Als ik terug in Belgie ben (wat nog efkes gaat duren) dan gaan we het eens stevig uithangen. Veel succes met uw examen voor Europese Commissie, hou me op de hoogte als ge geslaagd zijt.

En voor mijn beste Kermtcentraaltjes, ik mis jullie keihard. Iedere dag wou ik dat jullie erbij konden zijn, want het is echt te menens the time of my life. Dit was nog mooier geweest met jullie erbij.

En voor degenen die ik vergeten ben, dat is niet persoonlijk, maar anders zou de lijst hier waarschijnlijk te lang worden, maar jullie missen doe ik wel.