MySpace


Illugi aka cosmic outcast

Illugi Torfason


Last Updated: 7/19/2010

Send Message
Instant Message
Email to a Friend
Subscribe

Gender: Male
Status: In a Relationship
Age: 27
Sign: Sagittarius

City: Reykjavik
State: 105- City Center
Country: IS
Signup Date: 2/17/2006

My Subscriptions
Evolving
Carrot Wax
Friggz
The Infamous El Guapo
Яαђк¥†
White Lies

Blog Archive
[Older      Newer]
 /  / 
January 2, 2010 - Saturday 

Category: Religion and Philosophy

Andleg vísindi


Margt innan heimsfræðinnar er í samræmi við kjarna flestra heimstrúarbragða auk þess sem margt innan hennar er í fullkomnu samkomulagi við niðurstöður raunvísindanna. Heimsfræðin er í raun andleg vísindi sem sameinar trúarbrögð og raunvísindi og gerir lesandanum kleift að líta heiminn öðrum augum. Hún sýnir okkur að án hins andlega eru raunvísindin ófullkomin og munu ekki geta veitt okkur svörin við lífsgátunni. Það er ekki fyrr en eftir samruna efnisvísindanna og hinna andlegu vísinda sem svörin eða sannleikurinn mun birtast mannkyninu. Svör við spurningum eins og; Hver er ég? Hvaðan kom ég og hvert er ég að fara? Allt eru þetta áleitnar spurningar sem að hinn fróðleiksfúsi leitandi getur fundið svör við með ítarlegri skoðun á heimsmyndinni.

Menn virðast, sökum aukinna vitsmuna og þroska, hafa vaxið frá hinum hefðbundnu hugmyndum trúarbragða um lífið. Sumir hafa svo að segja misst hæfileikann til þess að trúa. Menn vilja rökstuðning og samþykki vísindanna fyrir sérhverri hugmynd til þess að veita henni viðtöku sem sannindum. „En það væri mjög ósanngjarnt að ásaka þessa menn fyrir framkomu þeirra“, segir Martinus. „Því að þeim er ómögulegt að trúa á kenningar trúarhugmyndanna, einmitt fyrir það, að þær eru aðeins birtar sem hreinar niðurstöður eða staðhæfingar án þeirrar rökréttu eða vísindalegu uppbyggingar, sem þær hvíla á“ (Heimsmyndin Eilífa I, inngangur).

Heimsfræðin er einmitt ætluð sömu mönnum og Martinus talar um hér að ofan, þ.e. einstaklingum sem hafa hvorki getu né löngun til þess að trúa í blindni á órökstuddar kennisetningar eða kreddur, en eru samt sem áður andlega leitandi í eðli sínu. Þetta geta verið mannúðlegt efahyggju- eða efnishyggjufólk sem er ekki alveg lokaðir fyrir þeirri hugmynd að til sé æðri máttur að baki sköpuninni. Ekki er ólíklegt að þessir aðilar, sér í lagi þeir sem tilheyra þeim hópi fólks sem aðhyllist vísindalegri hugsun, muni setja einhverja fyrirvara áður en þeir veita hinum kosmisku greiningum Martinusar viðtöku. Eina sem krefst af lesandanum er opin hugur.

Einhverjir kynnu að líta svo að kosmiskar greiningar Martinusar sé einungis kenningar. Hann sett verk sín hins vegar ekki fram á þann hátt, því fyrir honum voru þetta lögmál eða staðreyndir sem byggðar voru á persónulegum upplifunum hans á veruleikanum. Þessi lögmál eru síðan snilldarlega útskýrð með rökréttum útskýringum og táknmyndum. Kenna samtíma raunvísindi okkur ekki að forsenda staðreynda séu sannanir? Því er fremur ólíklegt að vísindalega þenkjandi einstaklingar veiti heimsfræðinni tafarlaust viðtöku, eðlilega. Þeir gætu þá til þess að byrja með litið á heimsmyndina sem kenningu og sannreynt hana svo með samanburði við niðustöður raunvísindanna. Martinus var viss í sinni sök og óttaðist ekki að heimsmynd sín væri ófullkomin eða að hún reyndist ósönn. Heimsfræðin felur nefnilega ekki í sér einfalda trú né siðalögmál en býður þess í stað upp á vitrænt og andlegt frelsi til þess að sannreyna lögmál lífsins í gegnum eigin reynslu. Hún veitir útskýringu hvort tveggja á hinum efnislegu sem og hinum andlegu þáttum tilverunnar. Kosmisku greiningar Martinusar afhjúpa hin óefnislegu lögmál á bak við hugsanirnar eða andlega heiminn.

Eftirfarandi er tekið af vef Martinus Institute og útskýrir í stuttu máli um hvað heimsfræðin snýst og hvað hún snýst ekki um. Þetta eru góðir punktar að því leyti að þeir eiga að koma í veg fyrir algengan misskilning sem vill verða í kringum verk Martinusar og köllun hans. Hann lagði sjálfur mikla áherslu á þessa hluti, bæði í ræðum sínum og ritum. Ýtið á myndina, þá opnast nýr gluggi með útskýringum.


Megin markmiðið í ætlun eða köllun Martinusar var að greiða veg hins andlega veruleika svo fólk geti öðlast raunverulega þekkingu um andlega þætti tilverunnar.
En til þess að eitthvað geti orðið að þekkingu, þarf reynsla að liggja þar að baki. Það er ekki nóg að umræddur veruleiki sé þekking fyrir mér, að ég geti útskýrt hann fyrir öðrum manneskjum. Þessar manneskjur þurfa náttúrulega að leggja hart að sér við að rannsaka þessar útskýringar. Útskýringarnar eru aðeins vegvísir, en veginn þarf að ganga ef áfangastað skal náð.
(Martinus, 1932: Upplýsingar um mín andlegu verk)
Martinus gefur sannleiksleitandanum loforð. Það felur í sér að með því að rannsaka andlegu vísindin eða alheimsgreiningarnar og lausnina við lífsgátunni muni rannsakandinn upplifa það sem Martinus upplifði sjálfur, þ.e. verða andlega fullvalda líkt og hann varð sjálfur andlega fullvalda. Þegar einstaklingur er kominn á þetta þroskastig hefur hann að geyma æðstu alheimslega þekkingu hið innra með sér og þarf ekki lengur að leita þekkingar annars staðar. Þá hefur viðkomandi orðið fullkomnlega meðvitaður um vilja forsjónarinnar sem stýrir og leiðbeinir heiminum. Þetta er eitthvað sem Martinus útskýrir nánar í greiningum sínum og er lesandanum bent á að lesa Livets Bog (Bók Lífsins) og Heimsmyndina Eilífu til þess að fræðast betur um þetta og fleira sem viðkemur heimsskipaninni eilífu.


Þriðja Testamentið


Martinus heldur því fram að Guð eða Forsjónin hafi útnefnt sig til þess að birta hugggarann, heilagan anda í formi andlegra vísinda. Hingað til hafa menn verið ómeðvitaðir um hinn andlega veruleika og eilíft líf nema að því takmarkaða leyti sem þeir hafa fengið í gegnum heimstrúarbrögð og heimslausnara. Nú getur hver sem er nálgast þessa þekkingu með tilkomu andlegra vísinda, þ.e. greiningunni á heimsmyndinni. Skilyrðin eru þau að rannsakandinn þarf að vera nægilega þroskaður að vitsmunum og innsæi. Í gegnum könnun sína á þessum vísindum, segir Martinus, munu hugsanir og sála nefnds rannsakanda verða fyllt þessum "huggara" eða "heilaga anda", í formi "alheimsvitundar", "sem mun gera anda hans í samsvarandi mæli "eitt með Föðurnum" og á þann hátt vekja hann upp frá "dauðasvæði" spíralsins og gera honum kunnugt um "eilíft líf" sem meðvitaða staðreynd". (Livets Bog IV, kafli 1539)

Boðskapur Krists er vísirinn sem mun leiða til myndunar nýs hugarfars kærleika og fyrirgefningar hjá mannkyninu. Þó svo að þessi boðskapur feli í sér eilíf lögmál eða sannindi þá höfðar hann ekki jafn vel til þeirra sem þróast hafa frá skoðunum Kristinnar trúar. Þetta eru einstaklingar sem hafa „vísindalegt“ hugarfar eða rökhugsun og hafna kenningum kirkjunnar sem höfða ekki til vitsmuna þeirra. Nýja testamentið er ekki nýtt í þeim skilningi að það var skrifað fyrir 2000 árum fyrir manneskjur sem höfðu hvorki mikla vitsmuni né vísindalegt hugarfar. Jesú var fullkominn maður með kosmiska vitund sem hefði getað útskýrt eilíf lögmál alheimsins en gerði það ekki, því fólk þess tíma hafði ekki vitsmunalega getu til að geta skilið slík sannindi. Þess í stað höfðaði hann til eðlishvatar og tilfinninga samtíðarmanna sinna og notaðist við líkingar- eða myndmál í útskýringum sínum á sannindum eða leyndardómum lífsins. Dýrslegt hugarfar manna á dögum Krists gerði þá ófæra um að taka við lausninni á lífsgátunni. Líkt og Jesú sagði með eigin orðum: „Enn hef ég margt að segja yður en þér getið ekki borið það nú. En þegar hann kemur, andi sannleikans, mun hann leiða yður í allan sannleikann“ (Jóh. 16:12-13).

Maðurinn er mun gáfaðari í dag en hann var á tímum Krists og er nú orðinn fullfær um að meðtaka sannleikann milliliðalaust og skilja sem vísindalegar staðreyndir. Trúarbrögð eru þannig að verða óþörf.

Öll hin kosmisku sannindi lífsins hafa nú verið færð mannkyninu með verkum Martinusar.

Eftirfarandi er tilvitnun um þessi mál úr bók eftir Else Byskov sem fjallar um endurholdgun út frá heimssýn Martinusar.
Ætlunarverk Martinusar er framhald af ætlunarverki Krists þar sem hinn síðarnefndi tilkynnti komu Martinusar fyrir tvö þúsund árum þegar hann lofaði að faðirinn myndi senda einhvern til þess „að leiða yður í allan sannleikann“. Þar af leiðandi eru verk Martinusar kölluð „Þriðja Testamentið“. Í gegnum allt Þriðja Testamentið útskýrir Martinus mörg af orðum Jesú. Hann leiðir í ljós hvernig við getum skilið þau í dag, hvernig við getum fært þau úr búningi skáldlegrar umorðunar og táknfræði yfir í kosmisk sannindi. Þetta er það sem Jesú vísir til þegar hann segir: „Hann mun gjöra mig dýrlegan, því af mínu mun hann taka og kunngjöra yður“ (Jóh. 16:4). Sem dæmi um þetta mætti nefna útskýringu Martinusar á karma lögmálinu sem Jesú útskýrði með orðunum. „Slíðra sverð þitt! Allir, sem sverði bregða, munu fyrir sverði falla“ (Else Byskov, Death is an Illusion [Dauðinn er blekking]).
Í stuttu máli er Martinus andlegur kennari sem skapað hefur andleg vísindi sem öllum mönnum er frjálst að rannsaka og tileinka sér. Hann óskaði sér ekki að neinn tryði á hann sérstaklega og vildi alls engin trúarbrögð tengd heimsfræðinni. Martinus skrifaði þriðja testamentið sem er, samkvæmt honum sjálfum, uppfylling á spádóminum um endurkomu Krists í formi heilags anda.

10:41 PM 
0 Comments
(Add Comment) |
Translate
December 29, 2009 - Tuesday 

Martinus og köllun hans


Martinus fæddist í smáþorpinu Sindal á Jótlandi í Danmörku, árið 1890. Á þessum tíma var bærinn tiltölulega fátækur. Hann bjó í bernsku sinni við hógværustu kringumstæður, heimili hans var staðsett á fámennu landsvæði þar sem skóglendi er og opnar sléttur.

Hann fæddist utan hjónabands og var ættleiddur af frændfólki sínu. Fósturforeldrar hans voru efnalitlir og áttu mörg börn fyrir svo Martinus þurfti snemma að fara að vinna fyrir sér. Til að byrja með var hann sendur til að hjálpa nokkrum bóndum í sýslunni við það að líta eftir nautgripahjörðum úti til haga á sumrin. Martinus sagði í viðtali við blaðamann nokkurn að þetta einangraða svæði hafi þroskað innra með honum náinn skyldleika við náttúruna, vanið hann við það að vera einn með sínum eigin hugsunum auk þess að hafa alið á meðfæddum trúarlegum þrám.

Næsta hús við bæinn hans var um kílómetra í burtu og á hverjum degi varð hann að ganga í hálftíma til þess að komast í skólann, þar sem honum var kennt nægilegar bókmenntir til þess að vera fær um að leggja saman, skrifa og lesa, en lítið meira. Sýnilegustu ávextir sinnar einföldu og stuttu skólagöngu var að hún gerði honum kleift að lesa Biblíuna, líkt og Martinus komst sjálfur að orði.

Martinus var kvaddur í flotann árið 1913. Hann gengdi aðeins 8 mánaða þjónustu í flotanum og þurfti aldrei að berjast. Árið 1917 flutti hann til Kaupmannahafnar og fékk vinnu hjá stórri mjólkursamsölu. Fram til ársins 1920 starfaði hann við fleiri störf, s.s. við næturvörslu og blaðberastörf, og fékk loks starf hjá Enigheden, annarri stórri mjólkursamsölu. Þegar þarna var komið við sögu bjó Martinus í Fredriksberg í Kaupmannahöfn.

Þrátt fyrir að flestir vinir hans og samstarfsfólk voru í samböndum eða giftir heillaði hjónabandið Martinus aldrei. Á þessum árum stóð Martinus á tímamótum. Hann var að nálgast þrítugt, hafði aldrei lagt stund á neitt nám og var farinn að leiðast í starfi. Hann þráði breytingar.

Martinus vildi eindregið helga sig starfi á vettvangi mannúðarmála eða þar sem hann gæti orðið meðbræðrum sínum að gagni. Hann hafði meira að segja hugsað sér að gerast trúboði en þar sem hann gat ekki fallist á hugmyndir neinna trúarbragða fauk sú hugmynd út um gluggann.

Í mars 1921 komst Martinus í kynni við ungan mann sem starfaði með honum í mjólkursamsölunni. Sá síðarnefndi kynnti Martinusi fyrir guðspekinni og kom honum í samband við mann að nafni Lars Nibelvang. Þann 21. mars fór Martinus í heimsókn til Lars og fékk lánaða hjá honum bók um guðspekileg málefni sem fjallar um hugleiðslu og endurholdgun.

Þegar heim var komið fór Martinus að lesa sig til um hugleiðslu og reyna fyrir sér aðferðirnar sem tilgreindar voru í fyrrnefndri bók. Í kjölfarið áttu sér stað merkilegir hlutir. Fyrir innri sjónum hans birtist mynd af kristsveru í fjarska sem tók á sig mynd Kristsstyttu Thorvaldsens. Af henni stóð glitrandi bjarmi líkt og af stjörnuljósi. Þessi glitrandi kristsvera færðist nær Martinusi uns hún sameinaðist líkama hans. Um hann greip gleðitilfinning og hann fann að andi sinn eða vitund var ekki lengur takmarkaður við líkamann.

Hann hafði verið vígður inn í nýja tilveru þar sem hann hafði ótakmarkaðann aðgang að „guðdómlegum gagnagrunni“ takmarkalausrar þekkingar og visku. Það var nóg fyrir hann að spyrja sjálfan sig einhverrar spurningar og jafnskjótt kom svarið skýrt fram í vitund hans, óháð spurningunni sem hann spurði. Þannig var hann orðinn eigin uppspretta þekkingar og visku. Hann var orðinn að „mystic“ eða dulhyggjumanni, þ.e. manneskju sem fær vitneskju sína frá innri verund, frá sinni eigin vitund.



Martinus um þrítugt

Þessa reynslu kallaði hann eldvígsluna eða eldskírnina, er hann nefnir í verkum sínum fæðinguna miklu. Hann lýsir reynslu sinni ítarlega í smábók einni er nefnist Omkring min Missions Fødsel (Upphaf köllunnar minnar). Er öllum þeim sem leikur forvitinn á að vita nákvæmlega hvað Martinus upplifði bent á að lesa þessa bók, en hún hefur verið þýdd yfir á íslensku. Opinberun þessi, ef svo má að orði komast, var alveg hliðstæð opinberunum postulanna og spámanna biblíunnar nema að því leyti að opinberun Martinusar var mun umfangsmeiri og altækari. Höfundur þessarar vefsíðu gengur meira að segja svo langt að segja að umbreyting hans sé svo byltingakennd að opinberanir postulana virðast smávægilegar í samanburði. Martinus taldi þó atburðarás fæðingarinnar miklu ekki mjög mikilvæga heldur afleiðing hennar:
Grundvöllur lesandans verður því ekki þær andlegu skynjanir, sem ég hef hlotið, einar sér, heldur afleiðingarnar, sem þær hafa skapað, því að þær getur hver maður meira eða minna athugað, sem til þess er hæfur siðferðilega, og er óhlutdrægur og frjáls. Þessar afleiðingar eru starfsemi mín í heild. Sköpun raunhæfra stærðfræðilegra alheimsgreininga, fullkomlega óhagganlegra andlegra vísinda, og á grundvelli þeirra myndun nýs hugarfars, nýrrar siðmenningar, þar sem sannur skilningur á lífinu, hárfínum kærleikslögmálum þess, hámark alheimsrökhyggju og heildarniðurstöðu: „Allt er harla gott”, breytist úr draumsýnum í raunhæft líf, áþreifanlegar hverjum þeim manni, sem gæddur er nægilegum þroska, skynsemi og tilfinninga.
Tilvitnun úr bók Martinusar "Upphaf Köllunar minnar".
Martinus var nú ekki mjög efnaður maður þegar hann gekk í gegnum þessa reynslu, enda ekki í hálauna vinnu og því átti hann ekki möguleika á því að láta af störfum sínum í mjólkursamlaginu. Ef það hefði ekki verið fyrir trausta bakhjarla, sem styrktu hann fjárhagslega, hefði honum reynst erfitt að helga sig málefnum þeim, sem síðar áttu eftir að verða að ævistarfi hans. Forsjónin stóð á bak við hann og leiddi hann í gegnum þessi miklu umskipti sem minna óneitanlega á umbreytinguna á Jesú Kristi þegar hann var þrítugur en Martinus var einmitt þrjátíu ára þegar hann öðlaðist kosmiska vitund þetta örlagaríka vor árið 1921.

Innsæishæfileikinn var ráðandi í vitund Martinusar og gerði honum það mögulegt að sjá inn í eilífðina og þar birtist tilveran honum í allri sinni kosmisku samsetningu. Sjálf hans var ekki einskorðað við líkamann svo andi hans var jafnt utan við jörðu, sem á henni, en gat á leið sinni um hnetti himnanna, jafnt og jarðarhnöttinn, séð þróunina og tilgang alls lífs. Þessi hæfileiki ásamt öðrum hæfileikum sem hann hafði þróað með sér í gegnum fyrri æviskeið gerði honum kleift að skrifa Þriðja testamentið eða heimsfræðina (d. Kosmologi). Árið 1932, eða ellefu árum eftir vígsluna, kom svo út fyrsta bindið af ritverki sem kom út samtals í sjö bindum, en það var Livets Bog I eða Bók lífsins, fyrsta bindi. Yfirlit yfir rit Martinusar má sjá hér.

12:17 AM 
1 Comments
(Add Comment) |
Translate
December 22, 2009 - Tuesday 


Yfirlit yfir heimsmyndina



Efnisyfirlit


    1. Inngangur
    2. Guð er kærleikur
    3. Uppfylling lögmálanna
    4. Jörðin er lifandi vera
    5. Stórheimar, smáheimar og miðheimar
    6. Karma
    7. Hlutverk þjáninga í verunni
    8. Endurholdgun
    9. Niðurstaða

1. Inngangur



Að ætla sér að útskýra heimsfræðina í stuttu máli er vandasamt verkefni. Hér skal í upphafi tekið fram að það efni sem hér er tekið til umfjöllunnar er alls ekki tæmandi lýsing á heimsfræðinni. Þessari síðu er aðeins ætlað að veita almenna yfirsýn yfir sumt af því sem heimsfræðin hefur að bjóða og er lesandinn hvattur til þess að gera eigin rannsókn á verkum Martinusar með því að leita í frumtextana. Nokkrar af bókum hans hafa þegar verið þýddar yfir á íslensku en upplýsingar um þær má finna hér.
Í köflunum hér á eftir er eftirfarandi spurningu svarað; Hvert er æðsta lögmálið eða „leiðin til himna“? Ef manneskja á að vænta hamingju í þessu lífi þarf hún að geta svarað þeirri spurningu.

2. Guð er kærleikur


Hvernig skilgreinir heimsfræðin Guð? Er Guð strangur og óttarlegur maður með sítt hvítt skegg sem fær ánægju út úr því að sjá börnin sín þjást? Nei, svo sannarlega ekki. Guð er þvert á móti hin tæra vera eða vitund ljóss sem einkennist af hinum æðsta og fegursta, óskilyrta og hreina kærleika. Þessi háleiti kærleikur Guðs gegnsýrir allt sköpunarverkið. Guð er raunar öll sköpun því hann er allt í öllu, allsstaðar. Guð er allt sem er og alheimurinn er líkami Guðs. Allar lifandi verur lifa því og hrærast í honum.
Líkt og kærleikur Guðs gegnsýrir alla sköpun þá býr vitund að baki allri sköpun náttúrunnar eða alheimsins. Hinu fjölbreyttu sköpunarferlar náttúrunnar stjórnast af þessari vitund. Fyrir hinn þroskaða leitanda ætti ekki að vera erfitt að sjá að öll sköpun á sér tilgang og þjónar tilteknu markmiði. Lifandi verur njóta góðs af sköpunarframkvæmdum náttúrunnar og frá kosmisku sjónarmiði eru þær allar, án undantekningar, til gleði og blessunar fyrir tilveru þeirra.
Allt er kærleikur en tilgangur sköpunarinnar er að hin lifandi vera fái að upplifja sjálfa sig í gegnum víxlverkun ljóss og myrkurs, þæginda og sársauka, hita og kulda o.s.frv. Eins og við munum sjá betur þá, frá kosmisku sjónarmiði séð, er myrkrið og þjáningin í raun dulbúinn kærleikur sem gerir lífverunni kleift að upplifa andstæðuna sem er grunntón alheimsins, kærleikur.


3. Uppfylling lögmálanna: Elskaðu náungann og elskaðu Guð


Heimsfræðin er í fullkomnu samræmi við boðskap Jesú Krists. Jesú er kennari mannkynsins og sýndi því mikilvægt fordæmi um hvernig samskiptum fullkomins manns við skapara sinn og meðbræður skal háttað. Í takt við kenningar Páls postula þá kennir heimsfræðin okkur að öll önnur boðorð eru uppfyllt í þessum tveimur: Elskaðu Guð og elskaðu náungann. Þannig er kærleikurinn "fylling lögmálsins". Þetta kærleikslögmál Krists eða heimslausnin mun vera uppfylling allra lögmálanna sem vísar okkur veginn til föðurins. Heimsfræðin bætir kannski ekki mikið við þessi sannindi heldur tekur undir þau og gerir þau að eilífum sannindum eða óhagganlegu andlegu lögmáli.
Sú þekking sem Martinus birti fyrir heiminum með verkum sínum er fyrst og fremst ætluð framtíðarkynslóðum en kærleikslögmálið sem Jesú boðaði er ætlað okkur sem lifum hér og nú og ættum við að leitast við að lifa samkvæmt lögmálinu á öllum sviðum lífs okkar. Mannkynið er hins vegar ekki komið nægilega langt á veg í þróuninni til þess að geta framfylgt fyrrnefndu lögmáli. Martinus segir að hæfileikinn til þess að elska mun verða manninum sá grundvöllur er hann byggir sína frjálsu tilveru. Sú tilvera mun vera laus við slæm örlög.

Þar sem gleði og blessun er ríkjandi í samskiptum allra mun hinn langþráði ævarandi friður verða að staðreynd, á sama hátt og það er augljóst að þar sem allir eru meira og minna dónalegir, óvægnir, hefnigjarnir, öfundsjúkir og umburðarlausir gagnvart öllum, getur lífið á engan hátt verið birting hamingju og gleði. Hér sést að það að auðsýna kærleika er hin eina sanna leið til ljóssins en ekki ímyndun eða tómar staðhæfingar. Leiðin út úr myrkirinu sem heimslausnin felur í sér er ljóslifandi, raunsæ vísindi eða veruleiki (Á altari kærleikans, 7. kafli).

Í stuttu máli: Niðurstöður greininga Martinusar styðja undir og útskýra í smáatriðum hin djúpu kosmisku sannindi sem Jesú boðaði fyrir mannkynið fyrir um 2000 árum. Hvar sem drepið er niður í heimsfræðinni þá er niðurstaðan alltaf sú sama; „allt er harla gott“ og allt er umvafið kærleika. Þetta er ávöxturinn af verkum hans.

Svo hinn mikli sannleikur varðandi æðstu lífshætti eða fullkomna breytni tilverunnar er þessi, að maður verður að gefa líf sitt til þess að geta eignast það. Líkt og Guðdómurinn sem er handan allra sköpunarferla náttúrunnar hefur auðsýnt okkur kærleika sinn þá, á sama máta, þurfum við að fórna okkur fyrir guðdóminn, sem aðeins er hægt að gera með því að elska náunga okkar [...] Við kynntumst kærleika Guðs í gegnum þróunina á efnislegum líffærum okkar, tæki sem gerir okkur fært að upplifa sífellt æðri form lífsskynjana og þar með flutt okkur úr ófullgerðu frumstæðu ástandi í fullgert vitsmunalegt ástand [...] Við kynntumst kærleika Guðs í sköpun Náttúrunnar, sem hvern dag gefur af sér fæðu og lífsnauðsynjar fyrir hinar lifandi verur. Við kynntumst kærleika Guðs í gegnum alla þá sem þótti vænt um okkur, en við lærðum einnig að skynja kæreika Guðs á bak við allar verurnar sem ofsóttu og hötuðu okkur. Við lærðum að elska þær því við sáum að þær voru björgunarhringur Guðs til okkar á tímapunkti sem við vorum á leiðinni að drukkna í hafi sjálfsblekkingar, hjátrúar og eigingirni [...] Og við sáum kærleika Guðs í skínandi geisladýrð hæstu hæða þar sem Guð í sinni alvisku, almætti og alelsku geymir forlög allra lifandi vera í sínum höndum. Þetta er hinn stóri sannleikur um kærleikann [...]
Í sannleika! Það að elska Guð umfram alla hluti og náungann eins og sjálfan sig er uppfylling allra lögmála. (Martinus- Á altari kærleikans, 7. kafli)


4. Jörðin er lifandi vera


Martinus heldur því fram að jörðin sem við lifum á sé lifandi vera. Kenningar ákveðinna vísindamanna styðja við þessa skoðun. Ein þeirra er gaijakenning James Lovelocks sem fjallar um jörðina sem órofa lifandi heild. Fyrir sumum kann þessi hugmynd að hljóma fjarstæðukennd en þegar nánar er athugað er hægt að finna margar fremur augljósar hliðstæður sem styðja undir það.

Í raun og veru þá hegðar jörðin sér eins og lifandi vera. Jörðin borðar bæði og andar. Fæða jarðarinnar er ljóseindir sem sólin sendir frá sér og berst til jarðar í gríðarmiklu magni. Þessa fæðu „borðar“ svo eða innbirgðir jörðin með hjálp plöntulífvera sem „melta“ matinn og búa til úr því orku og súrefni með aðstoð vatns og koltvíoxíðs. Á vísindamáli myndi þessi „melting“ sjálfsagt kallast ljóstillífun og orkuöflun plantna. Jörðin andar einnig. Öfugt við dýrin andar hún að sér koltvíoxíð og frá sér súrefni á meðan dýrin anda að sér sama súrefni ásamt öðrum efnum og anda loks frá sér koltvíoxíði. Að flestu leyti geta fyrrnefndir vísindamenn sammælst um það að jörðin uppfylli flest skilyrðin til þess að flokkast sem lifandi vera nema að því leyti að hún getur ekki, ólíkt öðrum líffverum, fjölgað sér eða æxlast.

Samkvæmt þessu er jörðin lifandi vera sem stýrir á sjálfvirka vegu líkamsstarfsemi sinni á nákvæmlega sama hátt og líkamsstarfsemi okkar er sjálfvirk. Jörðin viðheldur ákveðnu hitastigi, seltustigi í sjónum og hlutföllum af súrefni og koltvíoxíði í lofti. Við upplifum svo breytingar á þessa líkamsstarfsemi sem loftslagsbreytingar. Breytingar á loftslagi sem hafa átt sér stað undanfarin ár gætu því hafa orsakast af öðrum þáttum en losun gróðurhúsalofttegunda frá mönnunum. Jörðin gæti verið að stilla af „líkamsstarfsemi“ sína með leiðum sem eru okkur mönnunum ókunnar.

Á sama hátt og líkamar plantna og dýra samanstanda af frumum og líffærum þá er plánetan með líffæri og „frumur“. Martinus heldur því fram að jörðin sé með heila og sé hugsandi. Mannkynið í sameiningu myndar þennan heila og því eru hinir rúmlega sex milljarðar manna heilafrumur jarðarinnar. Öll hin mismunandi menningarstig mannanna hafa í raun verið hugsanaferlar náttúrunnar. Þróun jarðar verður því að skoða í samhengi við þróun mannkyns.


5. Stórheimar, smáheimar og miðheimar


Í síðasta kafla sáum við hvernig jörðin er lifandi vera sem hugsar, borðar og andar. Martinus segir að allar lifandi verur séu hluti af öðrum lifandi verum. Þannig er jörðin lífsheild sem tilheyrir öðru lífskerfi, sólkerfinu, sem er svo aftur umlukið ennþá stærra kerfi, Vetrarbrautinni. Allar verur eru þannig stórverur sem eru svo sjálfar smáverur umluktar lífsheild stórvera. Táknmynd nr. 7 sýnir einmitt þetta lögmál, er kallast lífseiningarlögmálið (smellið á myndina til nánari útskýringar). Þessi mynd getur táknað hvaða lifandi veru sem er, hvort sem það er alheimurinn eða líkami okkar.

útskýring á táknmynd 7


Þekkingin á samsetningu alheimsins sýnir okkur að við erum smækkuð mynd af Guði eða alheiminum. Með því að skoða okkur sjálf getum við einnig lært að þekkja alheiminn. Biblían kenndi okkur mikilvægi náungakærleikans en fór á mis við að kenna okkur um hver náungi okkar væri. Heimsfræðin kennir okkur að náungi okkar er ekki aðeins meðbræður okkar, þ.e. aðrar manneskjur, heldur einnig önnur dýr í miðheimum (e. mesocosmos) og smáverurnar innra með okkur í smáheimum (e. microcosmos), þ.e. frumur okkar og líffæri. Við höfum innra með okkur lifandi alheim og ráðum aðstæðum sem eiga sér stað innan hans. „Hin lifandi vera geymir innra með sér lausnina við leyndarmálum alheimsins“, segir Martinus. Þannig gætum við verið að leita langt yfir skammt í rannsóknum okkar á alheiminum.


6. Karma


Mikilvægasta lögmálið sem maðurinn þarf að læra til þess að finna lífshamingjuna er án efa karmalögmálið. Það kennir okkur hvernig við eigum að breyta rétt og á því stærstan þátt í allri framþróun mannsins. Þetta er með einfaldari lögmálum tilverunnar en jafnframt hið erfiðasta fyrir egóið að viðurkenna. Karmalögmálið felur í stuttu máli í sér að allar athafnir þínar munu á endanum koma aftur til þín í formi karma eða örlaga. Ef illa er fyrir þér komið í lífinu þá er það sennilegast þér sjálfum að kenna en ekki einhverjum öðrum.

Manneskja sem hefur áttað sig á því að hún er meginorsök að öllum sínum vandamálum hefur unnið mikinn sigur í þroskagöngu sinni. Þegar viðkomandi hefur hefur áttað sig á þessu hefur hann eða hún, meðvitað eða ómeðvitað, öðlast grundvallarskilning á lögmáli orsaka og afleiðinga. Með því hefur manneskjan náð mikilvægum áfanga í viðleitni sinni til aukins andlegs þroska.

Martinus talar um að við sköpum örlög okkar á þremur meginsviðum:

Í fyrsta lagi sköpum við örlög í samskiptum okkar við aðrar manneskjur. Hér kemur karma skýrt fram þar sem við uppskerum það sem við sáum í framkomu okkar gagnvart meðbræðrum okkar. Ef við komum illa fram við fólk þá kemur það illa fram við okkur, ef við ljúgum að öðrum mun aðrir ljúga að okkur, ef við særum aðra þá munum við sjálf vera særð o.s.frv. Þar af leiðir er mikilvægt að koma fram við náungann líkt og maður vill að náunginn komi fram við sig.

Næst sköpum við okkur örlög í samskiptum okkar við önnur dýr. Já, dýrin eru líka náungar okkar, aðeins litlu bræður okkar á þróunarbrautinni. Ef við borðum kjöt sköðum við dýrin og með því sköpum við okkur slæm örlög. Heimsfræðin leggur því til að fólk gerist grænmetisætur til þess að komast hjá því að upplifa slæmt karma. Fólk ætti hins vegar ekki að gera það af skildurækni heldur einungis af einlægri löngun.

Að lokum er það samskiptin okkar við smáheimana (e. microcosmos). Líkami okkar hefur að geyma, líkt og áður hefur komið fram, smáheima sem eru iðandi af lífi, líkt og alheimurinn er iðandi af lífi. Hér er mikilvægt að skapa þessum lífverum góð lífsskilyrði með því að viðhalda andlegu og líkamlegu heilbrigði. Hér mælir heimsfræðin gegn reykingum, drykkju eða því að láta ofan í sig aðra óhollustu. Martinus sjálfur varð ófær um að borða kjöt og láta ofan í sig fyrrnefnd efni eftir að hann öðlaðist kosmiska vitund.

Karmalögmálið hefur, líkt og annað innan heimsmyndarinnar, litla merkingu nema það sé skoðað í samhengi við eilífðina. Samkvæmt heimsmyndinni þróast maðurinn í gegnum mörg líf og á endanum mun hann komast á það stig að hann getur ekki lengur viljað neinni lifandi veru mein. Hann kemur til með að læra lögmál fyrirgefningarinnar í gegnum lögmáli orsaka og afleiðingar, þ.e. karmalögmálsins. Karma er þannig meitillinn sem heggur út hinn fullkomna guðsmann og gerir hann í mynd og líkingu skapara síns.


7. Hlutverk þjáninganna í verunni


Kjarninn í heimsmynd og hinum stórfelldu lífsskoðunum Martinusar er þróun. Martinus útskýrir að með tímanum verði mannlegt samfélag sífullkomnari í krafti náttúruaflanna sem mynda hin óþæginlegu áhrif í tilverunni og sívaxandi áreynslu einstaklingsins til að sigrast á þeim. En þetta er það sem átt er við með hugtakinu þróun. Í raun og veru mætti því segja að verurnar séu á ferð frá hinu óþæginlega til hins þæginlega eða frá myrkri til ljóss í hinni eilífu alheims spíralhringrás, sem er að sögn Martinusar grundvöllur eilífrar lífsskynjunar verunnar. Eilíft líf er háð síbreytilegum tímabilum ljóss- og myrkurs sem ná hámarki eða hápunkti í annað hvort algjörri gleði og blessun eða þjáningum og miklum hörmungum. Við lifum nú á tímabili myrkurs sem annað veifið fær útrás og nær hámarki sem helvíti sjálft eða ragnarök, en þetta er eingöngu vegna ófullkominnar breytni mannsins gagnvart náunga sínum og umhverfi.
„Mannkynið lifir ennþá í þeirri miklu hjátrú, að banvæna lögmálið sé besta vörnin gegn banvæna lögmálinu sjálfu”. En þetta banvæna lögmál er tengt sjálfsbjargarhvöt hinna ófullgerðu manna, það að drepa til þess að geta lifað. Þetta er lögmál dýraríkisins en um leið stærsta brotið gegn helsta siðalögmáli og boðorði mannsins: „þú skalt ekki morð fremja”. Myrkið eða það sem kallað er illt er í raun og veru sama og andlegur þroski einstaklinga sem er forsendan fyrir því að hinar sömu verur geti notið hamingju og sælu síðar meir í hinum æðri heimum. Því er myrkrið frá „kosmisku sjónarmiði séð, jafn blessunarríkt og ljósið og í Guðs augum- allt harla gott“.
Mannkynið stendur nú á mörkum dýraríksins og fullgerða mannríkisins. Til þess að geta tilheyrt síðarnefndu ríki þurfa menn að upplifa fæðinguna miklu sem aðeins fæst að tilstuðlan myrkursins og þjáninganna sem veran hefur upplifað í þessu lífi og fyrri tilveruskeiðum.

8. Endurholdgun


Án þess að taka framhaldslíf inn í myndina gæti Martinus ekki fært rök fyrir því að myrkrið eða þjáningarnar séu af hinu góða. Hvernig væri þá hægt að sjá sanngirni fólgna í því að sumir líði algjöran skort á meðan aðrir lifa í miklum vellystingum? Í sanngjörnum heimi ættu fyrrnefndir einstaklingar ekki einnig að fá að upplifa það að lifa í allsnægtum?
Líkt og fram hefur komið er ekkert í innsta eðli sínu illt. Þetta er eitt hið nýstárlegasta sem Martinus setti fram í verkum sínum og gengur í raun þvert gegn kennisetningu helstu trúarbragða heimsins, þar á meðal kristninnar. En tala má um tvenns konar gæði, hin þæginlegu og hin óþæginlegu gæði. Hin „óþæginlegu gæði”, sem nefnd eru „ill”, undirbúa hin „þæginlegu gæði” og eru nauðsynleg brú til hins góða. Hinn fagra skilning sem hægt er að leggja í þessa hugsun veitir ákveðið svar við þeirri almennu hugsun margra að Guð hljóti að vera óréttlátur eða ósanngjarn. Með þessu er Martinus nefnilega að útskýra það að óréttlæti er í raun og veru ekki til nema sem hugtak. Mönnum er óhamingjan ekki ásköpuð, líkt og fyrr segir, og menn skapa sín eigin örlög sjálfir. Heimsfræðin gerir því góð skil hvers vegna menn eru gæddir mismiklum vitsmunum og þroska en þar kemur til sögunnar lögmál endurfæðinga sem er þekkt skoðun meðal austrænna dulspekinga og er í aðalatriðum eins. Þetta lögmál felur í sér þróun í gegnum síendurteknar endurholdganir hér á jörðu, öflun reynslu í gegnum mörg líf og mismunandi kringumstæður og svo lokatakmarkið sem er frelsun andans, þar verður maðurinn eitt með veginum, sannleikanum og lífinu. Fullkominn maður í Guðs mynd og líkingu, segir Martinus að sé lokatakmark Guðs í sköpun mannsins.


9. Niðurstaða


Af framansögðu er ljóst að mikilvægasta og æðsta lögmál tilverunnar er þetta: að geta elskað og fyrirgefið náunganum. „Leiðin til himna“ er að skilja þetta lögmál og lifa eftir því. En af hverju er þetta svona mikilvægt lögmál? Heimsfræði Martinusar kennir okkur að sjá hlutina frá augum anatómíunnar, þ.e. að horfa á aðrar lífverur (og okkur sjálf) sem hluta af líffæri stærri lífveru. Ef við völdum, með breytni okkar og hugsunum, skaða og óhamingju hjá öðrum sem hafa veru sína innan sömu lífsheildar sköðum við ekki aðeins þá heldur einnig líffæri stórverunnar sem við eigum tilveru okkar undir. Þannig sköpum við óheilbrigð svæði innan umræddrar lífveru þar sem við upplifum lífið. „Hér er auðvelt að sjá að grunnorsök allrar þjáningar í heiminum er brot gegn hinni fullkomnu anatómíu sem er uppspretta þess máttar er bindur allt líf alheimsins saman í eina einingu“. Í heimsmyndinni sýnir Martinus með samræmdu ferli hugsana hvernig við erum eilífir kjarnar innan þessarar einingar sem öll leggjum okkar af mörkum í lífsverðandinni. Jafnframt sýnir sú mynd okkur að eina leiðin til algjörrar hamingju og heilsu er „að vera til gleði og blessunar gagnvart öllu því sem maður kemst í kynni við“.

6:32 PM 
4 Comments
(Add Comment) |
Translate
November 8, 2008 - Saturday 

Current mood:  accomplished

I just watched Zeitgeist Addendum (ZA) and I was really intrigued by the way the authors presented the ideas of this movement called the Venus Project (TVP). The ideas of TVP, concerning a fundamentally different system from what we now know which is based on resources instead of money, is quite simular to Martinus views regarding the World State. You can read about the latter here: http://www.geocities.com/athens/olympus/3987/marworld.html

Facing the greatest financial crisis in the history of it's independence, Iceland is suffering a severe economic meltdown resulting in massive layoffs, inflation, decrease of purchasing power because of the drop of the Icelandic currency etc.  The situation was made worse as the British government invoked a 2001 antiterrorism act to freeze an Icelandic bank's assets in Britain.Without this monetary system in place everything would still be in full blossom because of wealth in knowledge and technological advancement, but Iceland is an advanced welfare society which used to be one of the richest countries in the world. Now we are suffering from a completely useless currency making international trade almost impossible. Why is it that one of the most advanced societies in the world is suffering from a recession that is quite unneccecary or uncalled for. Why is that?

I think, if you have watched ZA, the answer to that question is quite obvious. The monetary system causes inflation and recession independent from the political system in place, whether it be communism, socialism, fascism, capitalism or liberalism etc. I find the perspective in the movie where technological advancement is said to be the number one factor of human evolution, to be quite logical. Money are becoming more and more obsolete. In fact, money or business for profit can be an obstacle to the technological advancement of human beings, e.g. because of patents and knowledge or information concealment. This important factor, that money or search for profit can actually be an obstacle to human advancement, I think is something very inventive and almost ground-breaking. This is something I don't think Martinus ever talked about. On the other hand the element that makes TVP not as ground-breaking as it seems is in fact the very basis of their Alternative Economic System (AES), i.e. the monetary-free system. In fact TVP are not the first to come up with the idea of a money-free system. Martinus ideas concerning a monetary-free system or an AES of the World State were written in the 1930's in his first book, Livet's bog I.

Now let us look closer at the simularities:

  • TVP talks about machines doing all the work. Martinus predicted that the maschines would, to a greater or lesser extent, replace human labour.
  • TVP claimes that with the AES commerce would no longer exist whereas products would no longer be of any value in the alternative economic system.  In a simular manner Martinus says that the international world-court of the future will have to cancel the general principle of the present system of trade "which actually depends on all goods have to be paid by an excess price, because it is based on- not earning, but- a profit"1.
  • Both views connote that everyone can enjoy a high standard of living with all the amenities of a high tech society2.
  • TVP says that in a resource-based economy all of the world's resources are held as the common heriatge of all of Earth's people. Martinus says that in the era of the World state all resources will be in the state's possession and then "there will only remain on Earth but one single property-owner or capitalist, namely, united terrestrial humanity"1.
  • TVP states that by overcoming scarcity produced by the monetary system, most of the crimes and even the prisons of today's society would no longer be necessary. This is exactly what Martinus says about the life of the coming World State:

"Therefore, as there cannot be any financial crises in the coming world-administration - no high prices, no struggle for money and valuable goods, no mutual exploitation of individuals, no "gratis-existences" no parasites on society, no unemployment, no homelessness, no need for poor-relief or subsidies, no super-abundance and no poverty, but, on the contrary, a healthy prosperity and easy access to all material and spiritual values for everyone, then the kingdom of the world will be far from tedious; it will not be a life in servitude and bondage, nor will there be any ideals of wealth and power, but quite the opposite - a life of ideals which can only be concentrated on the highest endeavour for representing the greatest effective performance, the most beautiful work, the most perfected creation and the deepest love. In this way, life in the realm of this planet can be only a life in the highest freedom, spirit and culture, a life in the greatest harmony, happiness and joy"1 (Martinus, 1959: 114).

There are, however, some things that differ between TVP resource based economy and Martinus World State. For example there is the factor about labour or work. According to ZA TVP says that in their system people would not have to work but according to Martinus people would be required to render minimal work to support themselves. Martinus says that machines will replace most hard labour and shorten the work week so people will enjoy more leisure time. People will only work in their area of interest and thus they will be able to do more and be more efficient:

"Finally the working hours that are required are only those that it will cost for them to maintain themselves. It shall not pay for their children. It shall not pay for their partner. All beings will be paying during their working époque [period] that they will have- from when they are about 20 years of age and forward on until they shall not work any more. In these working hours, that they will perform, it is accounted for their childhood, ageing and their states of sickness, so that no individual will live at the benefit of another. There is nothing that has a value. You cannot go and sell something. You only have your passbook, which shows that you have done the work you shall do. Thereby you have access to the living standard, that was precisely paid for 3"

For me this project named after the warmest planet of the solar system, Venus, is perhaps just the thing the world currently needs. People are eager for change and even though there are 2-3000 years until we will have the perfect World state on earth there is still room for dreams for a brighter future.

References:

1) Martinus. (1959). Livets Bog I (The Book of Life 1) (A. Örnsholt, transl.). Copenhagen: Martinus Institute of Spiritual Science.

2) The venus project website: http://www.thevenusproject.com/

3) http://home3.inet.tele.dk/thorkil/cosmology/index.html

5:21 AM 
2 Comments
(Add Comment) |
Translate
July 13, 2008 - Sunday 

Current mood:  imaginative
Category: Life

Lýstu mína leið

Now it is mid summer in Iceland. It is the most beautiful period of the summer when the contrasts are at their peak. The summer solstice is over now and it's starting to get dark again at night. That reminds people of the existence of darkness which is mostly absent in brightest period of Iceland's summer season (around June 21st).

People that visit my country find that there is intense energy all around. In the rocks, rivers, glaciers and mountains the spirit of nature unfolds with it's myriad forms. Martinus once wrote that Icelandic people see beings in the landscape because of the energy from the rocks. The beauty of the mineral kingdom on the material plain stem from the kingdon of bliss on the spiritual plain. Hence the folk lore that elfs and huldufolk (i.e. hidden people) life in rocks and hills close to peoples residence. What an individual is actually seeing when he thinks he sees an elf or a huldumann (i.e. hidden person) is only a reflection from the spiritual world.

There are few places in the world that are as lively and have as vibrant geology as in Iceland. The land is forming and changing every minute and every second. Earth quakes happen several times per hour and beneath the island is a hotspot which causes great volcanic activity. The weather is harsh and people who lived here before the industialization had to live under extreme conditions often with few or little resourses. Even though catholic and later Lutheran influences were substancial, the folk belief and mythology was strong in the national mentality and played (and still playes) an important part in the national image building of Icelanders.

Miðnæturmynd við Leiruveg

Today Iceland is a rich country with one of the highest GDP per capita in the world and the best living conditions. Even though the currency is weak and unstable the standard of living is one of the highest in the world. As a welfare state with capitalist system there are, of course, many social issues and problems. Is it possible to presume that quality of life is good, given the fact that living standards are high in the country? I believe not. Many maladies are bothering Icelanders and are all more or less side effects of capitalism or materialism.

Could it be that the industralization or modernity has interupted these unique ties Icelanders have had with the Icelandic nature? Or is it maybe that we have evolved to that point where we are able to exploit forces of nature for our benifits? Could it be both? Maybe the Indians are true when they say we are disconnected from mother nature because of our lower natures or instincts resulting in the destruction of earth. Martinus beliefs that material progress or that state of development where human beings become masters of matter to be a premise for the formation of the true human kingdom on earth. This process is not very pretty for it will result in Armageddon or Ragnarok. But as the saying goes "it's always darkest before dawn". In the dark times ahead it is important to be loving; to be a spiritual sun in the darkness for other fellow human beings that have been led astray.

Rejoice for the spirit of truth will soon arrive to carry the message of hope to those who have lost their path on the road of life.

Blessings

ITH

1:26 PM 
5 Comments
(Add Comment) |
Translate
December 20, 2007 - Thursday 
In the occation of Christmas I thought it be appropriate to put on my blog a lecture,  once given by Martinus  (in December 1946), called "A Christmas Story". It's one of my favorite lectures and shows how versatile and a great writer and a speaker Martinus really was (e.g. he usually held lectures without a written material or preperation).

A CHRISTMAS STORY


by Martinus


The basic principle of Christmas is to light a candle in the darkness

Since we have now again reached that time of year when the Christmas lights begin to glow around us, as they have already long been doing in the shops and soon will also do in homes all over the Christian world, I would like to talk today about the Christmas tree.

The Christmas tree is the very culmination of the light of Christmas, but why all this light? This abundant use of light is first and foremost due to the fact that we live in a zone on earth where daylight at the winter solstice is very limited. In these latitudes the darkness of night envelops everything in a dark cloak from 3 pm to 9 am the next day, and further north the night is even longer. It is quite natural that in such a zone of physical darkness one becomes satiated with darkness and hungers for light and it is equally natural that one connects joy and festiveness with lighting candles. Here we have the Christmas gospel revealed in its purely physical aspect: the basic principle of Christmas is "to light a candle in the darkness". Since all phenomena in the universe are links in cycles, and since cycles always exist as spirals or links in greater cycles, this "lighting of candles" is a phenomenon which recurs in higher and higher forms of cycles. This means that even darkness must recur in a continuous succession of higher cycles or spirals, since there must of course exist a darkness within which a candle can be lit.

The principle of spiral cycles

What then is a cycle? It is a period of time within which living beings experience the four existing basic principles of the manifestation of life: spring, summer, autumn and winter. These principles are in turn respectively the same as evolution, culmination, degeneration and the latent state. Nothing in the world can exist without representing one or other of these four principles. Every single thing finds itself either in the stage of evolution and thus represents spring, or it is at its culmination and thus represents summer, or it is degenerating and represents autumn, if it does not appear in an apparently lifeless state, the latent state of life that we call winter.

If we imagine a twenty-four hour-period, of which today's daytime is a part, we can see that it is also a cycle within which the same principles hold true. This moment is a part of the day's "spring", but in our language we do not express it in this way; we say that it is "morning". However, we know that the sun is at its highest in the sky at 12 noon, at which point in time the day manifests its principle of summer which we call "noon". In this way the afternoon becomes the day's "autumn", and night the day's "winter".

If we think of the human being's own organism, we can also see there how it expresses one or another of the four seasons. Either it belongs to the child-stage and so still constitutes something of the latent physical form of life, the principle of winter, or it belongs to youth, which is the same as the principle of spring, a state in which the previously latent powers unfold and start to develop. Some people's organisms have reached the stage where they represent "summer", the age of maturity which is the culmination of the unfoldment of consciousness on the physical plane if they have not already reached the physical degeneration of old age which, expresses the principle of "autumn". But, just as the cycles of the year create a cohesive chain and a continuous renewal based on the same laws and principles, so our present life, within which our organism at the moment represents one of the four seasons, is only a little link in a chain of lives, only a "day" in a much larger cycle, which is called reincarnation, within the cosmic spiral cycle which you know from the analyses in "Livets Bog" (The Book of Life). In this way, everything that we can at all sense and experience is a link in a cycle which repeats itself in higher and higher forms. This is also true of "lighting a candle in the darkness".


Spiritual light and darkness

Just as we can be tired or satiated of the physical darkness and hunger after lighting the physical candle, so can one also become tired of darkness on another plane and likewise there long for light. The "other plane" I am talking about is a cycle of darkness and light which lies above the physical plane. It is thus not a question of physical darkness and light but of psychic or mental darkness and light.

What do we mean by this? Here we understand everything that has to do with our thought-life, our mental structure, which expresses itself in the physical world through our nervous systems. By virtue of this structure we sense a darkness and a light which lie on a higher plane than the physical. This darkness we know of as sorrow, dejection, hopelessness, depression and a sense of being forsaken by God; it may also be characterised as the human being's ignorance of his own identity as an eternal immortal being. And the light on the same plane - we know it as joy, inspiration, zest for life, love and creative power - can also be characterised as the beginning of cosmic consciousness, or the high-intellectual state where a being possesses knowledge about his immortality and cosmic identity.


The spiritual light is the true Christmas candle

Since people live mentally in the sphere of sorrow and sufferings, which is the winter zone of the soul, it is not surprising that the same beings long for or hunger after the light of the soul, its spring and summer. Just as there is a joy in lighting a physical candle in the dark period of the year, it is also about to become a joy to light a candle in the zone of spiritual darkness, and it is this spiritual light which is the true Christmas candle which all physical Christmas candles that are lit at this time symbolise on the physical plane. To light a real or true Christmas candle will thus be the same as lighting joy and zest for life in living beings' minds. The being who lights a candle and so brings zest for life into other human beings' spirit is a "cosmic Christmas candle".


The great world-redeemers have all been strong, shining beings in terrestrial mankind's mental winter zone

Looking back at the history of mankind, we see beings who have been so expert at illuminating souls that millions of people even today maintain their zest for life by virtue of this light. The great world-redeemers and truly wise men have all been strongly shining beings in terrestrial mankind's mental winter zone; what they, through writings, speech and behaviour, have given as neighbourly love, as information and wisdom, has enriched people's minds and made it easier for them to bear the burdens which weigh them down in life's sphere of darkness. If the light from these beings had not shone in the terrestrial human beings' winter zone, the history of mankind would have contained only descriptions of wars and more wars. The killing principle would have manifested itself to an extent which is impossible to imagine. Not in one single place would there have been hope of spiritual summer and sunshine, all hope would have been abandonned and spiritual polar night's ice-storms would shriek and whistle a funeral song over dead souls.

But this is not the case. Even though mental winter storms with cold, frost and death have raged over mankind's mental sky, hope has not left us, precisely because the Godhead, through the strong warming light of the world-redeemers, has lit a new hope, new longings, inspiration, joy and courage to face life in terrestrial mankind's dark mental winter night. Here we meet Christmas in its very highest revelation; mankind's history reveals to us that we are at a Christmas party given by the eternal Father himself. Terrestrial mankind is the dark fir tree on which the eternal Godhead has already lit, and is still in the process of lighting, shining and sparkling "Christmas candles" in the form of the world-redeemers and all the protagonists of humanity. Cosmic consciousness, high-intellectuality, the experience of immortality and of being one with the Father, and the ensuing lasting peace or bliss, are the Christmas presents mankind one day will receive. For most people these presents are still hidden for a time behind the great tree on which the individual human being himself will become a shining candle lit by the flame from a candle which has previously been shining clearly. When the human being himself becomes a Christmas candle whose warm humaneness radiates to all sides it will also be the time for this human being to receive the divine presents. The universe is God's great assembly hall; the planets, solar systems and galaxies are each of them windows which face the world of time and space. But we are ourselves eternity. One with the Father, we outlive suns and stars in order to see new suns and stars be lit. We are the masters of life and death; it is we who light and blow out the candles, our use of the will is our voice in the universe's hymn of thanksgiving and hymn to life. Equally well it can resound with a death-song, since death is necessary, but only in order that what dies can be born into a new life in higher forms, to the darkness of higher cycles where a greater candle can be lit in the darkness to make the shadows of the night retreat.


The "kingdom of heaven" will come to radiate from all people

Many people today take the attitude that they have "grown out of celebrating Christmas". They do not know that they are in the middle of a cosmic Christmas party where candles are continuously being lit in the darkness. But as long as human beings do not know this, it is divinely granted that people at any rate once a year celebrate the festival of light and experience the joy of giving. With Christmas we celebrate the fact that a child was born on this planet, a child who grew up and became a spiritual candle for people, a divine messenger from "the kingdom of heaven".

But he told people that "the kingdom of heaven" is also within them. There where the human being is prepared to serve rather than be served, there where he will rather suffer himself than be the cause of others' suffering, and there where he works on developing his humane abilities for the benefit of the whole, is "the kingdom of heaven" not only within him but beginnning to radiate out from him in thoughts, words and actions. It is "the mentality of Christmas", a mental Christmas candle which lights up in the mental winter night. One can train oneself to achieve a real Christmas in one's own inner self by seeking to control one's own mind. There is plenty to irritate one or make one angry or bitter, even at Christmas-tide; this is the spiritual darkness, the snow-storm and the biting frost. It is the "Herod-mentality" which wants to kill "the Christ-child". But we of course know from the Christmas gospel that "the Christ-child" was not killed; he was saved from Herod's soldiers.

This old story tells us not only about an event which has taken place but about an event which is still taking place. The Christ-child was born not only in Bethlehem almost two thousand years ago; his birth is also about to take place this very day in you, in the individual human being. When the Christmas-tree shines and sparkles with so many candles and the star on the top, when people take each other by the hand and form a chain as a symbol of what people of all colours and all nationalities will one day do, when they sing about "peace on earth, joy on earth" and give each other presents, they also celebrate the birth of the Christ-child in their own inner innermost selves.


My cosmic analyses are a logical progression of thought, but they are also part of the Christmas message

It has been my particular mission to transfer the cosmic principles to intellectual analyses so that they suit both intelligence and intuition. These analyses are a logical progression of thought which the developed human being who has experience-material to work with can appropriate and see if they fit with those manifestations of life he meets in daily existence. But it is also a part of the Christmas gospel. There where these analyses become knowledge for you, a part of your lives, there is also world peace. Where cosmic knowledge becomes a reality for both the feelings and thoughts, neighbourly love must unfold itself, not as sentimentality but as real love which in an appropriate way benefits the individual being as well as the whole. I do not mean that because one works with spiritual science one becomes too "grown up" to celebrate Christmas. On the contrary, through spiritual science one comes to see many things in a different perspective than from before, and this will, with time, change the materialistic aspects of the customs of Christmas.

But it has become a necessity for people to celebrate the principle of Christmas, "to light a candle in the darkness", especially for those who live in the earth's physical winter zone. And it is important to think about the fact that the "basic notes of Christmas", the candles, the peace it is to give presents are the same as "the basic notes of the universe", neighbourly love, to be of benefit to the whole. It is that mentality which in time will be spread throughout the whole year and over the entire earth; then the "Christmas story" will have become a radiating reality in a physical world, and the earth a "Christmas star".


(Original Danish title: "Et juleeventyr" transcribed from a lecture given in December 1946, and edited and published in the Danish edition of Kosmos no.16,1973)

If you think it is to long, I would print it. Here's the link to article

Merry Christmas everyone and a happy new year.
1:15 PM 
0 Comments
(Add Comment) |
Translate
September 8, 2007 - Saturday 

Current mood:Intellectual
Category: Life

In connection to a discussion I had with Evolving in one of my early blog post on MySpace Blog where she declaired her concerns for Martinus prophecies I want to quote a good man, Sören Jensen,  who has written a great deal about the modern prophet in the Discussion Forum on the Third Testament website (www.thirdtestament.com). This is part of a conversation Sören had with a man on the forum:


Dear Guido
As you know The Third Testament describes the principles/fundament for the coming finished human kingdom on earth.
Concerning how to get there I see Martinus meeting us in whatever subject and through analyze showing the way, which is always a personal moral matter.
The physical world is not what it looks like. Being rich or poor are – cosmically seen – a matter of learning situations. The almighty loving Father is helping his daughter/son to understand that giving is the only thing they need to learn to create happiness and overwhelming richness. Not as a sudden fanatic decision, but through a natural step by step process of seing ones own animal tendencies and only cultivate the human behaviour.
According to Martinus "being rich" is no compliment from God, and "being poor" is no punishment, because both are necessary experiences for everyone to go through from incarnation to incarnation. The way we meet this destiny shows what we´ve still left to learn.
Buddha left his rich surroundings to serve the sick and the poor, Muhammed cared for the fatherless children, Jesus was born in the stable as also Martinus spend his childhood with the stable behind the wall.
A human genius would never want to live through the life of others, understanding that freedom can only be build through our own work.

As Jesus told his disciples: the coming finished human kingdom on earth is born in the inside. This is the place to sow the seeds of giving instead of taking, and the first place for human culture to arrive.

But this analyzes inspired by The Third Testament is followed by comments to today's world. One must be able to see what`s wrong before wanting to change. Martinus also analyzes of the world of today. He's main point is that the cosmic truth principle of trading: giving as good as one gets, is today replaced with the principle of the strongest taking what he wants. The price for a specific product is determined by the strongest, smartest etc. This happens through the struggle between employers, union workers etc. There's a war going on right in front of us. A war with much more victims that the visible wars.

A serious war with thousands of people tortured, and suffering all kinds of disease. The battlefields are west as well as the east. The poor parts of the bigger citys as well as the starving population of the south. The victims are suffering from stolen workhours through underpayment and miserable working environment.
In the other part of the world (and the town) people are suffering from stress trying to fullfill the social rools of upperclass life. Through the weapon of "money" the smart and wealthy can steal the workinghours of the poor. Legalized by modern law and only to a tiny degree moderated by laws and unions etc.
The example I wrote concerning the cost of producing an average apartment in the higly developed welfare state of Sweden is an example of this. I got it from the magazine "Ny kultur". It quotes an example calculated from the building of an appatment by the building producent "Platzer Bygg AB". It was also calculated by the SABO Sveriges almännyttiga Bostadsföretag. (A public non profit housebuilding firm/society)
The total amount of working hours for planning, producing material and building this average apartment on 70 m2 was calculated to 1450 hours.
The total amount of working hours which the buyer actually came to pay back was estimated to 22431 working hours. The giant difference appeared because of the bankloan-system, the middleman's profit and the whole money circus.
The surprising result of this calculation was said to bee within the precision range of 5 percent. (Even if the precision was 50 percent, it would still reveal the modern robbery called "trade")

I'll list some factors which can be steps in the changing of this system. Today these factors are ruled by the animal tendencies of terrestial man, but it is easy to see how these factors ruled by the humanity could be perfect instruments for creating the real human kingdom on earth.
A. Computers which can handle calculations such as world consumption.
B. Cards being used more and more instead of physical money. (Making the change to cards with the working hours noted on instead of a sum of money, easier)
C. Cartel building. These are ofcourse a tool for the big companies to get even more power and control. But these production centers can easier bee taken over by a central administration in the management of UN.
D. Unions between countries. Today these are instruments of nationalism. For instance we se the European Farmers supported by the "Europeans State" to a degree making the farmers of Africa and other countries on their knees, giving no market for their products. But these unions as in Europa, or America or Asia (Fighting against the other superpowers) can offcourse also bee seen as the beginning experiments of what is meant to happen in larger scale managed by UN.

The forthcoming trouble caused by this uncontrolled liberalism will get more and more. I've seen calculations of the incomedifference between rich and poor countries through 150 years. In 1820 the difference was estimated 3:1, in 1950 it was 35:1 and in 1997 it was said to bee 727:1.
Todays 200 richest persons income is more that the income of 41 percent of world poorest population together... But you know about these figures.

Cartels and money-trading happens much faster than the eyes of politics and laws. The unemployment can not be abolished within this system. We've probably only seen the beginning of this process. Not that Martinus does recommend any kind of revolution. A sudden violent change would probably cause even more suffering than the one caused by today's system. The changes on the surface can only come AFTER the changes of within. Martinus defended everyone. I read one place he described how a creative businessman through his work and money was able to do several times much more good things that average man was able too. Money can of course already today be used by love.

The close connected economy of today makes it clear that national economy is over. The problem of colaps in one country is a problem for the outside. This problem can only be solved by international solutions. The moneycircus is a ticking bomb - a roulete without control. Seems like The worshipping of the golden calf will peak in the times we live in. The need for a new way will in these times become more and more visible for everyone.
Martinus analyze dictatorship, democracy, communism and liberalism and shows that these principles are being used and controlled by the unfinished animal tendencies of man.
It is hereby obvious that the fastest way to real Christianity/communism/democracy is through a spiritual science revealing the real possibilities for action:
• Letting go of ego
• The use of prayer as a guidance, because there is a plan for fulfilling Gods plan for paradise on earth.
• Helping the wounded victims of the nonvisible war here and in the poor part of the world.
• Letting go of the illusions of ownership, understanding that cosmic seen one only owns his ability of love and creating which he can develop and bring with him from one incarnation and learning situation to another.

Søren J

I think this applies so very well to current situation in the world of today and I feel that we should all speculate what we in our own might can do to change things in our own lives and ask God for the courage and strenght to act!

1:51 AM 
3 Comments
(Add Comment) |
Translate
July 12, 2007 - Thursday 

Category: Religion and Philosophy

Everything is very good

The Bible talks about everything being very good and Martinus, who does many explainations regarding the Holy Bible and says it contains many hidden truths, supports that statement taking it further and saying that there is no such thing as true Evil.

I think this statement is very interesting and Martinus logic is that the existence of contrasts are fundamental for the experience of the being and thus the Godhead it self. People have heard the phrase "one cannot taste the sweet without the bitter" (sometimes it's used the otherway around, but I like the sweet more ), "no pain no gain" etc..  Whereas evil is used as a contrast to the good, hell has been created (by men) to contrast heaven and the devil to contrast god. This is very simplistic one might think to explain this as man's creation but if one studies the bible hell and the devil has been used as a tool by the sages to make the primitive men fear to do evil deeds and start doing good deeds like helping their fellow men.

So if one reads Martinus one will see fairly quick that a fundamental part of his teachings is that there is no evil there is only good. This does not mean that sufferings and pain or negative feelings are not real because they are real, that we all know, in fact pain is necessary for any development of human kind and higher learning of the being. So what is it that supports Martinus argument that evil does not exist. In short all we do and is regarded evil we do out of ignorance and lack of knowledge of mental laws of life. Through karma we learn to face the consequences of our actions and finally through many incarnations we learn how to love our neigbors like our selfs and god above all things. 

Martinus says that we are evolving towards the state of being where we will become masters in knowing the difference between right and wrong. What creates happiness for one self and others (good) on one hand and what creates unhappy fate for one self and one's neighbor on the other (evil). So it is all in our own hands. We create our own destiny, we sow the seeds of our happiness or misery based on our own actions.

Livets Bog (The Book of Life) teaches Love

"As the Father has thus allowed what I myself have experienced, as well as the forming of my own accumulation of experience and the state of my consciousness, to be such that the re-telling of it in the form of "Livets Bog" is identical to a revealing of the identity of all living beings as "sons of God", at the same time as it uncovers the close mutual relationship that the religions bear to each other like clusters of rays from one and the same sea of light, thereby constituting a further defence of all beings in existence, he has thereby, in a wonderful way, made "Livets Bog" into a tool for pointing out and removing the last remnant of that form of ignorance that leads to intolerance and its companion "suffering". For ignorance is in fact the true cause of everything known to the world as "evil". Where ignorance has been removed, so-called "evil" ceases to exist." (Livets Bog I, paragraph 19)


3:20 PM 
1 Comments
(Add Comment) |
Translate
April 7, 2007 - Saturday 
In the occation of Easter I thought it be appropriate to examine some of what Martinus teaches about our world redeemer, Jesus Christ, and the meaning of his martyrdom.

Martinus describes a concept of life that can be summarized as follows:

All living beings have eternal life. Man has reached his present stage through evolution through the mineral, plant and animal kingdoms, and is at present a sphinx being, part animal and part real human being. The temporary goal for our evolution is the establishment of a real human kingdom, a union of all nations in one global state capable of guaranteeing every living being on earth peace, justice and a completely happy life.

Through reincarnation and evolution Man gradually develops new faculties that change his way of thinking and acting. The law of karma, "what you sow you must also reap", guarantees that he gradually becomes perfect, a moral genius capable of differing between good and evil. The human being of today will thus finally appear as a real human being - "man in God's image after His likeness".

(Source: Martinus Institute)

Christ is a vital part of the developent of terrestrial human kind and his teachings will be the cornerstone of the great spiritual arch through which humanity will pass to freedom. Christs message was not fully taken in by his followers 2000 years ago because of theyr lack of mental capabilities and spiritual understanding. Their comprehension was restricted by their mental primitiveness. Somewhere on the way Christ said to his desciples, this is not for you to understand but future generations. I say that people living in the world today, i.e. the young generations, are these future generation he speaks of. Today we are for the first time seriously starting to use the spiritual tools he gave us and living the spiritual life or programme he tought us.

Jesus was first and foremost a spiritual teacher and he had a cosmic counsciousness, he was a perfect man in God's image after his/her likeness. Now during the Eastertide we think about his story and his passion during the day of his crucifixion. We think about how perfect and all loving he was and how his mentality is an example or a demonstration of this aim of creation, the finished human being. Because of Christ the world has been given an example of the aim of creation and evolution. He was able to demonstrate humane behaviour towards his persecutors. While he himself was being crucified he could pray for them with the words: "Father, forgive them, for they know not what they do" (Luke 23:34). These are the actions of the finished human being in the image of the all-loving God.



In this symbol we can see an orange arc moving from the left in towards the centre. The arc symbolises that one has met with a hostile action. In this case the cause is the persecution that Christ was exposed to and that led to his crucifixion. In the centre we can see a christ being with outspread hands towards us that shows how such a loving being responds to darkness and "hostility" with friendship. There is no better example of the art of forgiveness than the one we have been given through Christ's life and work. This is represented with the heart and the handclasp in the middle of the big arc. On the cross he prayed for forgiveness for those who had brought him to death. (So if you resent someone the best way to get rid of that feeling is to pray for that person).

This reaction creates the yellow arc moving from the centre of the symbol out towards the right. One could call it the humane arc of karma, which will later return to the being itself in the form of light and joy. The fact that this arc is yellow shows that eventually, with the Christ-mentality, mankind will leave the life zone of the animal kingdom (orange color) and enter the true human kingdom (yellow color). For further explaination of the kingdoms of existence see my blog post, Our Present Circle, below.

This is also what Christ himself said: "My kingdom is not of this world". It is this behaviour that will lead mankind out of the darkness (symbolised by the clouds), which is supplanted by the light from God (the radiant triangle) through world redemption (the radiant star surrounding it).

What did Christ know that his enemies did not? Those who crucified him did not know themselves! They did not know where they came from and where they were going. They were blind towards the laws of life it self but Christ was sertainly not. His message was that we should love our enemies. On the cross he proved that he practised what he preached. He prayed for forgiveness for those who brought him to his imminent death. They did not know what they were doing for they were ignorant about these before mentioned laws of existence. Christ understood perfectly well that only at a later stage in evolution would mankind be able to understand the logical explanation of the message of love. This is clear from the following statement: "But when the Comforter is come, whom I will send unto you from the Father, even the Spirit of truth, which proceedeth from the Father, he shall testify of me".

If we look back at the symbol we can see a small orange circular arcs at the bottom gradually turing into yellow ones. The Third Testament explains that our present earthly life is one link in an endless chain. The large arcs above in orange and yellow can be seen below, smaller in size and repeating again and again. They change colour from orange to yellow in the direction from left to right, which symbolises the evolution from animal to human being.

Life is seen here from the perspective of eternity.The plots or fields below the arcs indicate the life of the human being. Each of the orange or yellow square fields that follow on from each other symbolises a single earthly life from birth to death. The smaller light yellow rectangles symbolise the periods spent in the spiritual world between the physical terrestrial lives. The arcs that connect the various earthly lives symbolise our actions, everything that we do to our surroundings, i.e. to God or our neighbour. According to Christ, we "reap what we sow", and this means that we are ourselves, the cause of both the evil and the goodness that we experience. Our actions towards our neighbour create our fate.

Our present fate is the result of actions, the roots of which form branches reaching far back into previous earthly lives. With our actions today we are sowing effects the result of which we will reap in future earthly lives. It is not surprising that Christ taught us that the way out of darkness and suffering was through forgiving our enemies!

The suffering that we experience is not punishment from an angry God. Quite the reverse, fate is a loving God speaking personally to each one of us. There is no injustice. We reap what we sow. Everything is learning and evolution. Through initiation into darkness we become prepared for initiation into light and love.

To become "the perfected human being in God's image" takes mental training and many earthly lives spent acquiring personal experience. This is the goal for all life incarnated in physical matter. Through the innumerable lives in the physical world, God eventually grants his eternal son of God his own almighty, all-knowing and all-loving divine consciousness. We will all at some point become like Christ and be able to say "I and my Father are one".

Terrestrial human beings' steadily increasing awareness of their conscience shows that they are on their way to the state of being all-loving. Eventually they will only be able to bear to do good, like the Christ being in the symbol.

(text based on information retrieved from The Third Testament website)

2:19 PM 
1 Comments
(Add Comment) |
Translate
February 28, 2007 - Wednesday 
I never seem to get tired of Martinus so I'll let him speak and you to comment on it:

"My spiritual mission began with several psychic experiences the particular structure of which was something entirely private to myself alone. What proved to be of significance to other people was the fact that they left me in a state in which I was able to receive far-reaching knowledge about the whole universe, in fact even the divine world plan was completely laid out before my sensing faculty and became awake day consciousness. I was granted the faculty to sense things that it was impossible to experience through mere physical sensing. I saw how every limited thing, irrespective of whatever size it might occupy, revealed infinity and thereby eternity. Eternity thus became visible as the fixed point, while time and thereby space were whatever was moving. As I was thus conscious in eternity, I became identical with what was "absolute" and "everlasting" and I saw all things from this "absoluteness" and "everlastingness". As I had become conscious in eternity and was identical with immortality, I lived beyond any concept of time. I lived both before and after anything whatsoever and could thus see both its alpha and its omega, its beginning and its conclusion, that is, the whole of its life course. And it is this experiencing faculty that in my main work, "Livets Bog" (The Book of Life), I have called "cosmic consciousness", just as I have called the descriptions of the details of life seen from this observation faculty, "cosmic analyses". These "cosmic analyses" of mine are thus the same as observations made possible as a result of my liberation from time and space.
My psychic experiences were a process that in a manner of speaking suddenly brought about this liberation in my consciousness. I had experienced an "initiation". It was through this process that a change took place in my consciousness. Whereas before I had only been conscious in a certain time and a certain space, I had now become in a certain way conscious in all times and in all spaces. Whereas my consciousness before this experience of mine was an expression of "local consciousness", it had now become an expression of "universal consciousness". And after this change in consciousness I had no problem in finding my bearings with respect to the fate of the living being and thereby the fate of terrestrial mankind. It was no problem for me to see that the whole ocean of sufferings that terrestrial human beings are in the midst of is exclusively due to the fact that they are still not mentally liberated. They are still bound by time, by space and by matter. Their view of life and the world has therefore nothing to do with actual eternal life or the real world plan. At the very most it constitutes merely the view of a local area of the universe. But to know or sense only a local area and to believe it to be the whole, is the same as to live under an illusion. And to live under illusions is in turn to live in error. And because a life based on errors can give rise only to disappointments we have arrived at the very cause of terrestrial mankind's daily existence being a life of disappointment, sorrow and suffering."

Quoted from the first chapter of the article, "Mental Sovereignty" - English Kosmos no.1 – 2003.

Is this state something you would desire? Could you handle it, bare it's responsibility?

Martinus was not from this world but had lived as a much more evolved being on other planets before he came to Earth. Once as he stood in a room giving a lecture he said to the audience that he had done much worse things in his former lives than anyone in that room. He had been a murderer and a rapist in his former lives but through the initiation of sufferings and forgiveness he knew the divine and eternal world plan and became a man in god's image after his likeness. He had become a perfect being and chose to become a teacher on earth to help mankind evolve, just like Jesus Christ did. Martinus mission was to write and finish the Bible with the Third Testament but not to promote himself to be worshipped.

So you can see he bodes the same principle as Jesus did and many things in the Cosmology is characterized by these exact same principles as Jesus preached.  e.g.  'love thy neighbour as thyself and god above all things' being the number one.
7:29 PM 
2 Comments
(Add Comment) |
Translate